Salutatorian Speech Controversy

Mainit na mainit pa rin sa kasalukuyan ang isyung lumabas noong Lunes, Marso 23, 2014, tungkol sa speech ni Krisel Mallari, isang high school salutatorian ng isang paaralan sa Quezon City na pinahinto ng mga guro dahil naglalaman ito ng kasiraan laban sa kanila pati na sa paaralang kanilang pinagsisilbihan.

Panoorin ninyo ang video na ito sa baba:

Naganap ang insidente habang graduation ceremonies ng Sto. Niño Parochial School sa Quezon City noong nakaraang Sabado, Marso 21, 2015. Iba ang sinumiteng talumpati ni Krisel sa administrasyon ng paaralan sa ginamit niya sa kanyang speech. Kaya tuwing tumatawid sa usaping pandaraya ang kanyang binabahagi ay kinakausap siya’t pinahihinto ng tila emcee ng programa. Ilang beses itong nangyari hanggang sa hindi na talaga niya natapos ang kanyang gustong sabihin sapagkat pinigilan na siya ng iba pang mga guro na naroon sa harap.

Madaling humusga. Unang reaksyon ng mga nakapanood, may inhustisyang nangyari. Hindi umano sasabihin ni Krisel ang kanyang mga sinabi kung wala talagang nangyaring kababalaghan sa pagpili ng valedictorian ng kanilang paaralan. Inatake ng marami sa mga nakapanood ng video ang paaralan ng Sto. Niño Parochial School (na nagkataong naging paaralan ko mula Kinder hanggang Grade 1) at ang mga guro nito. Kumalat agad ang balita kaya’t naging usap-usapan ito hindi lang  sa Kamaynilaan kundi sa buong bansa. Resulta sa kasalukuyan ng kontrobersiya, binigyan ng memorandum ang nasabing paaralan ng Kagawaran ng Edukasyon upang ipaliwanag ang buong pangyayari. Aalamin ang mga aktwal na sinabi ng bata, ano ang mga hindi pinasabi, pati na ang mga bagay na inungkat tulad ng hindi pagpapakita ng mga grado ng mga estudyante.

Kung panonooring mabuti ang video malalaman mong matatapang ang mga salita ni Krisel pero biktima pa rin kanyang dating sapagkat tila humihingi ng saklolo ang kanyang boses karga-karga ang intyensiong mabigyan ng sagot ang kanyang mga hinaing. May mga pagkakataong tila marahan ang kanyang pagbibigkas ng mga salita at saka na lamang titimo ang bigat ng mga ito pagkanarinig na.

Sa pagtatapos ng video ay tila nakakaawa siyang pinahinto hindi lamang ng iisang guro kundi ng marami pa sa kanila. Hindi n’ya tuloy natapos ang mga gusto niyang sabihin. Sa ating paghahanap sa internet, nakuha ng inyong lingkod ang kabuuan ng kanyang salutatorian speech:

A pleasant morning to my fellow batchmates, to my teachers, guests, welcome to the 13th Commencement Exercises. Sa okasyong ito ay pinipili kong magsiwalat sa wika na aking kinagisnan, ang wikang Filipino o wikang Tagalog. Taong 2004 ng una akong umapak sa silid-aralan ng eskwelahang ito, upang mag-aral. Ngayon, makalipas ang labing isang taon, ay narito ko sa inyong harapan upang ibahagi ang aking karanasan at magbigay-aral. Sa bawat taon na lumipas ay puspusan ang pag-aaral na ginawa ko sa eskwela, naniwala ko sa patas na labanan. Sa pagtatapos ng school year na ito’y isang hakbang nalang ang layo ko sa finish line, ngunit sa pagdating ko rito’y naglaho ang pulang tali na sisimbolo sana sa aking tagumpay, naglaho nga ba o sadyang kinuha? Maraming tao ang nagbulag-bulagan sa isang sistemang marumi at kaduda-duda. Ngunit di ko ito tinuluran, ipinaglaban ko ang sa tingin ko’y tama, nanindigan ako bilang isang Pilipino na palaban at may takot sa Diyos. Chismis, isang piyesta ng chismis ang inabot ko ng pinagmukha nila akong masama. Ganun talaga minsan, pag umayon ka sa kung alin ang tama, ikaw pa ang lumalabas na mali. Di na nga nila pinakinggan ang iyong hinaing, nakuha ka pa nilang laitin. Kung sinasabi niyong wala akong acceptance, marami ako niyan, pero pano kong tatanggapin ang isang bagay na di naaayon sa katotohanan. Para san pa ang aking dedikasyon sa pag-aaral at hustisya kung di ko naman ito ipaglalaban. Sa kabila ng nangyari ay masaya padin ako, tulad nga ng laging sinasabi sa teleseryeng Dream Dad, “Maganda ang buhay”, kaya bakit ako mag-aaksaya ng oras sa kanila kung mas maraming mas kapaki-pakinabang na bagay ang pwede kong gawin. Ngayon ay may piling indibidwal akong gustong pasalamatan, ito yung mga tao na sumuporta sakin sa kabila ng eskandalo na idinulot ng ipaglaban ko kung ano ang sa tingin ko ay tama. Una sa lahat, gusto kong pasalamatan ang Diyos, isa siyang ama, kapatid, kaibigan na naging sandigan ko sa lahat ng pagkakataon, sa hirap at ginhawa. Sa aking ama, dad salamat, salamat kasi ni minsan ay di mo kami sinukuan, salamat kasi naniwala ka sa kakayanan ko, salamat kasi ipinaglaban mo ko kahit pa sumama ang tingin sayo ng iba, salamat kasi ikaw si Ernesto Mallari, ang haligi ng tahanan na nakukuha paring magpatawa kahit alam ko na sa loob niya ay nahihirapan na siya. Sabi nga sa isang pelikula ni Robin Williams, “You are the world’s greatest dad”. Sa aking ina, isang napakalaking thank you, siguro nga’y madalas akong makulitan sa’yo dahil sa madalas mong pangangaral, paulit-ulit nga siguro ang mga sinasabi mo, pero ma, yan ang tunay na dahilan kung bakit the best ka, dahil di ka tumitigil na pangaralan kami pag alam mong naliligaw kami ng landas. Talaga ngang totoo yung kataga na “Mother knows best”. Sa pinakamaganda kong ate, Ate Kat, salamat kasi ikaw ang pinaka nakakaintindi sa mga hilig at pinagdadaanan ko bilang isang babae, ikaw ang aking selfie buddy, church buddy, at shopping buddy na pinagkakatiwalaan ko ng mga sikreto. Sa napakatalino kong kuya, Kuya Kerwin mainitin ang ulo mo, medyo mayabang ka nga siguro, at medyo tamad mag-aral; pero ang di alam ng marami, busilak ang puso mo, salamat kuya, sa pagturo sakin na manindigan pag alam kong ako ang nasa tama. Sa napaka-cute kong kapatid, salamat Kristine, ikaw na siguro ang pinakamatuturing kong tunay na BFF. Julia, Clang, Katrina, Faye, Dane, Nico at sa iba pa, napatunayan niyo sakin na tama ang katagang “quality over quantity”, siguro nga’y di kayo karamihan, pero alam ko na bawat isa sa inyo ay maaasahan at mapagkakatiwalaan ko, kaya salamat! Sa mga teachers na napalapit na sa aking puso, Ma’am Factora, Mam Calanoga, Mam Amil, Mam Garcia, Mam Restor, Mam Castillo, Mam Acacio at Sir Francis, nagsilbi po kayong pangalawang magulang ko, salamat po. At siyempre pa, sa mga taong bumabatikos at nagbibigay ng negatibong komento sa akin, isang napakalaking thank you, kayo ang dahilan kaya’t mas pinagbubuti ko pa ang pag-aaral, tulad nga ng sinabi ng basketbolistang si Dwyane Wade, “My belief is stronger than your doubt”. Panibagong kabanata ang aking haharapin, bilang isang accountancy student sa University of Santo Tomas. Panibagong hamon na nakangiti kong haharapin. At para sa ating lahat mga kapwa ko graduates, ito’y isang mahalagang kabanata kung saan natin gagawin ang pinakamahalagang mga desisyon sa ating buhay. Kaya naman good luck sa inyo, at good luck din para sa kinabukasan ng paaralang ito. Let me finish this in style and say my last words in the vernacular language of the world. I am Krisel Mallari, a Filipino citizen who would rather choose to fail with honor, than win by cheating. Adios!

Sayang. Hindi niya napasalamatan ang bawa’t miyembro ng kanyang pamilya sa harapan ng madla. Hindi na rin niyang nagawang isa-isahin pa ang kanyang mga kaibigang tumulong sa kanyang laban pati na rin mga guro na nagsilbi niyang pangalawang magulang.

Sana sa lalong madaling panahon ay maglabas na ng kanilang panig ng kwento ang paaralan ng Sto. Niño. Maigi rin sanang malaman ang opinyon ng valedictorian ng klase nina Krisel. Hindi patas kung hindi natin maririnig ang kanilang mga saloobin sa pangyayari. Pwede kasing biktima lang din sila. Kung papaano ay malalaman na lamang nating pag malaman natin ang kanilang panig.

Mga Alaala

Sa kabila ng lahat, hanga ako sa tapang at dedikasyong alamin ang katotohan ni Krisel. Isang pangyayari noong ako ay nasa grade school pa lamang ang naalala ko sa pangyayaring ito sapagkat may isa akong kakilala na halos pareho ang ginawa habang graduation nila. Matalino ang taong ito at talagang malakas ang loob sapagkat sinabi niya ang gusto niyang sabihin sa harap ng mismong mga taong kanyang tinutuligsa sa kanyang talumpati. Miminsan lang tayong makasalamuha ng mga taong may talagang matibay ang paninindigan kaya di mo maiiwasang sa kanila ay humanga.

Ang pangyayaring ating pinag-uusapan ay nagpaalala rin sa aking labing-isang (11) taon na ang nakararaan mula ng ako’y tumayo sa harap ng napakaraming tao upang bigkasin naman ang aking valedictory speech. Hindi ko na sasabihing lahat ang mga sinabi ko noon dahil gusto ko lamang sabihing naramdaman kong muli ang mga paghihirap na aking naranasan noon, pagtiyatiyagang ginawa ko pati ng aking buong pamilya at pagpapasalamat na aking hinandog sa aking mga magulang, mga kapatid, mga kaibigan, mga guro at lalung-lalo na sa Diyos na ginawang posible ang lahat. Maligaya ako sapagkat walang salutatorian na kumwestyon sa aking pangunguna sa aming paaralan. Haha, biro lang. Pero sa totoo lang, masasabi kong naging patas ang lahat at talagang pinaghusayan ko makamit lamang ang pinakanatatanging kagustuhan ko noong ako ay nasa mataas na paaralan.

Huling Salita

Noon pa mang panahon namin sa parehong elementary at high school, isa na talagang mainit na usapin ang mga grado at pagkakapwesto sa Top 10, lalo na yung mga nasa itaas ng listahan. Bakit naman hindi? Isang pribilehiyong matawag na pasok ka sa lupon ng mga matatalino sa klase. Kaya hindi maitatangging gugustuhin ng maraming pagbutihin ang pag-aaral at magkaroon ng maraming extra-curricular activities makabilang lamang rito. Nagulat nga lang ako sa mga kwento sa akin noon ng aming bunso na ang mga sumunod na batch ng mag-aaral sa amin ay mas grabe ang kumpetisyon. Isa itong patunay na habang tumatagal ay nagiging grade-conscious masyado ang mga estudyante. Kaya hindi na ako masyadong nagtaka noong lumabas ang isyung pinag-usapan natin dito. Grabe pa rin talaga ang kumpetisyon sa pagitang ng mga mag-aaral, kasama na minsan ang kanilang mga magulang at guro sa paaralan.

Sa totoo lang, hindi natin lubusang masisisi si Krisel sa kanyang ginawa o kaya ang paaralan sa kanilang aksyon habang siya ay nagtatalumpati. Ang namamayagpag na kultura kasi sa maraming eskwelahan ay pataasan ng grado, pagalingan sa pagsagot at paramihan ng mapi-perfect na eksamen. Anong aasahan natin sa mga bata? Syempre, ang pag-uugaling mataas na grado ang pinakamahalaga. Walang masama sa pag-asam ng mataas na grado kung tutuusin. Maganda nga itong motibasyon para pag-igihan ng mga estudyante ang kanilang pag-aaral. Ngunit may mali rito. Hindi dapat sa grado lamang tayo nakatutok. Dapat tutukan din ang kabutihan ng kalooban at kagandahan ng katauhan. Maiging paghusayan din kung paano makakatulong sa bayan, sa kalikasan at kapwa nating may pangangailangan. Hindi lang naman grado ang mahalaga. Pati na rin ang kung ano ang naisasapuso, naisasaisip at naituturo sa kaluluwa.

Para sa’yo, Krisel

Bilib ako sa’yo at sa ginawa mo. Sana mahanap mo ang kasagutan sa iyong mga katanungan. Sana maging malinaw ang lahat bago ka pa man sumuong sa mas kaabang-abang na aspeto ng iyong buhay, ang college life. Iba ang buhay na iyong dadanasin dito kumpara noong hayskul. Isang hakbang tungo sa tunay na mundo ang iyong gagawin at panalangin ko para sa’yo at sa lahat ng mga magtatapos ngayong taon na makaya ninyo ang hindi ganun kadaling mundo ng kolehiyo. Tatandaan mo ring sa lahat ng ito, hindi lamang grado ang mahalaga. Ngumiti ka sapagkat may pamilya kang nakasuporta sa’yo. Makinig kang mabuti sa kanila. Kumilala ka ng mga tunay na kaibigan sapagkat sila ang tutulong sa’yo sa iyong paglalakbay. Umidolo ka ng mga magagaling na tao, maging ng iyong mga guro, at sundan ang kanilang mga yapak. Patuloy kang magtiyaga at magsipag. At huwag na huwag kalimutang humingi ng tulong at magbigay ng pasasalamat sa Maykapal.

Advertisements

Amalayer

Mainit-init na isyu sa kasalukuyan ang insidenteng nangyari sa LRT nitong nakaraang Martes. Isang babaeng pasigaw at pa-Ingles na pinagagalitan ang isang babaeng security guard ang nakuhanan ng video. Sa loob ng ilang oras lang noong Miyerkules, sikat na ang nasabing babae dahil sa nakahihiyang asal na pinakita n’ya sa isang pampublikong lugar.

Pagkatapos ng mga pangyayari, ang babaeng itatago na lang natin sa initials na PJS ay nagsumbong sa media dahil bugbog na bugbog na raw siya ng pambabatikos. Cyberbullying ang kanyang sigaw na kanyang nararanasan sa kasalukuyan. At para hindi na siguro makarinig pa ng panlalait mula sa mga taong kilala man n’ya o hindi, kanya na umanong isinara ang kanyang accounts sa Facebook at Twitter. Kanyang depensa, sinigawan at sinaktan siya ng security guard. Ang sabi sa mga unang naibalita, mali ang dinaanan na linya ni PJS kaya siya sinita. Yun nga lang daw, pangit ang tono sa kanya ng security guard at napika siya nang hawakan pa nito umano ang kanyang braso. At ang sumunod na mga pangyayari ay ang nasaksihan sa kontrobersyal na video na di na matiyak kung ilang tao na ang nakapanood.

Ayon naman sa imbestigasyon ng Light Railway Transit Administration (LRTA), ginagawa lang umano ng security guard nila ang kanyang tungkulin. Hindi raw inilagay ni PJS ang kanyang bag sa x-ray machine ng LRT at dali-daling pumasok ng istasyon kaya siya sinita. Tungkulin ng security guard na pagsabihan at paalalahanan ang mga pasaherong sumunod sa mga patakaran ng istasyon (ang isa na nga rito ay ang No inspection, no entry) para na rin sa kaayusan ng lahat. Nagkataong hindi sumunod sa patakaran si PJS at siya ay marapat na sinita ng security guard nila.

Mapanghusga ang mga tao, at kung ano ang nakita nila at nasaksihan sa video ay talaga namang paniniwalaan nila. Kahit pa sabihing kulang o hindi sapat ang video upang ipaliwanag ang buong insidente, nakapanghusga na agad ang manonood sapagkat sa paglilitanya ni PJS ay malalaman mong nais n’yang pahiyain ang security guard. At ganun nga ang nangyari. Ang di n’ya inaasahan, mas mapapahiya siya sapagkat nakita na ng lahat ang inasal n’ya noong araw na iyon.

Ang sabi ng iba, dapat hindi nya yun ginawa. Porke ba’t guard ay di na rirespetuhin? Ano nga ba naman iyong magpatawad sa isang maliit na bagay lang? Oo, hindi siya perpekto pero naiwasan n’ya sana ang kahihiyang inaabot nya sa kasalukuyan kung nagpakumbaba na lang siya at hindi naglitanya ng masasakit na salita. Tinuligsa pa tuloy ng mga tao ang kanyang pagi-Ingles (Ang “Amalayer” na titulo nitong blog post kong ito ay hango sa pagsasabi n’ya ng mga katagang “I’m a liar?” habang kinakausap ang kinagagalitang guard). Tiyak na tinuturing n’yang isang bangungot ang nangyaring ito sa kanyang buhay kaya marapat lamang na magpakumbaba siya.

Ano ang kanyang pwedeng gawin pagtapos ng mga pangyayaring ito? Suhestyon ko, tanggapin n’ya ang pagkakamali, humingi ng tawad sa lahat ng naapektuhan sa kanyang inasal, lalung-lalo na sa guard na kanyang hiniya noong mga panahong iyon. Mapanghusga man ang mga Pilipino, kilala naman tayo sa pagpapatawad ng madalian. Kung makikita sa kanya ang pagiging tapat sa paghingi ng tawad ay di na siya mahihirapan dito.

Tayo naman, itigil na natin ang pagtuligsa. Nagkamali na yung tao at may peklat na siyang dadalhin habambuhay. Tulungan na lang natin siyang makalampas sa pangyayaring ito. Naturuan na siya ng leksyon. Matatandaan na n’ya ang aral na kanyang natutunan sa lahat ng pagkakataon…

Tsaka, ayaw naman siguro nating matawag tayong cyberbully, di ba?

Satanista ba si Lady Gaga?

Laman ng mga balita ngayon ang pagharang ng ilang grupong pang-relihiyon sa gaganaping konsyerto ng isa sa pinakatanyag na mang-aawit ngayon, si Lady Gaga. Ang dahilan, tagasuporta raw ng kampon kasamaan ang nasabing mang-aawit. May mga punto ba ang mga grupong ito na nagpu-protesta laban sa pagku-konsiyerto ni Lady Gaga? Subukan nating alamin.

Hindi lingid sa kaalaman ng iba na nakapagdaos na ng konsyerto ang nasabing mang-aawit dito ilang taon na ang nakalilipas. Ayon sa artikulong ito, ang nasabing konsyerto ay ginanap sa Araneta Coliseum noong Agosto 2009. Matagumpay naman daw itong nairaos hindi gaya ngayon na sobrang dami ang umaayaw na matuloy ang konsyerto.

Noon pa man ay gusto ko na ang mga kantang pop, o yung tipong sikat at popular. Bukod kasi sa nakakagana ang mga kantang ito ay nakakapagbigay pa minsan ng mga nakakatuwang kwento at mga simpleng aral. Ngunit nang mas nagkaisip ako ay mas pinili ko na ang mga pinapakinggan ko. Kung susuriin mo kasing mabuti ay may mga kantang hindi magaganda ang mensahe. At tulad ng sinasabi ng ilan, pag patuloy mong pinapakinggan ang mga ito, ang tema nila ay tila nagiging normal na lamang para sa’yo, kahit na labag ito sa mga paniniwala at prinsipyo mo.

Alam ng ilang malalapit sa akin na ayoko sa mga kantang ginagamit ang pangalan ng Panginoon Diyos. Hindi ba nga’t isa sa Sampung Utos ng Diyos ay wag bastusin ang Kanyang pangalan? Naaalala ko tuloy, may sumikat na kanta si Usher na di ko talaga natipuhan dahil titulo pa lang ay nakakadismaya na. May mga kanta namang kung hindi tago ay hindi halata ang ibig sabihin. Alam mo bang tungkol sa pagpatay ang kantang Pumped Up Kicks ng Foster the People? O kaya naman may pagbanggit ng demonyo sa kantang Just Can’t Get Enough ng Black Eyed Peas? Magaling din ang ilang sikat na babaeng mang-aawit dyan tulad nina Rihanna, Nicki Minaj, Beyonce at si Lady Gaga nga. Kalimitan sa mga kanta ni Rihanna ay tungkol sa pagmamahalan. Maganda sana pero ibang klase ng pagmamahalan ang tinutukoy n’ya kaya di mo matitiyak kung pagmamahal nga talaga yun. Si Nicki Minaj naman, hitsura pa lamang ay matatakot ka na. Hehe, biro lang. Di ko gusto ang mga kanta n’ya, lalo na nang matapos siyang kumanta sa Grammy Awards 2012 ilang buwan na ang nakalilipas. Lantarang pambabastos sa Simbahang Katoliko ang ginawa n’ya doon: may mga paring dinemonyo, may kantang Pamasko na sinaula at may mga simbulong pangmasama talaga. May laman ang mga kanta dati ni Beyonce. Pero nitong mga nakaraang taon, pili na lang ang mga kanta n’yang may katuturan. Si Lady Gaga naman, may ilang kanta siya na magaganda ang mensahe, pero mayroon ding mapapasang-ayon ka sa sinasabi ng mga nagpu-protesta. Binabanggit na ang kanta n’yang Judas ay sumisira sa imahe ni Kristo at ako’y sang-ayon sa kanila run. May mensahe ang kantang hindi maganda at lantarang bumabastos kay Hesus. Minsan, hindi lang mga kanta mismo ang hindi maganda kay Lady Gaga. Pati mga music video n’ya ay punong-puno ng simbolismong sinasabing maka-demonyo. Paano ko nasabi? May sasabihin ako sa inyong website na baka ikagulat ninyo ang nilalaman:

 www.vigilantcitizen.com

Yan ang website na ispesipikong tumatalakay sa ilang kanta at music video ng mga mang-aawit na sinasabing ibang Panginoon ang sinasamba. Kung balak mong basahin ang mga nilalaman n’yan, sinasabi ko sa’yo ngayon pa lang na maaari kang matakot, magulat, mapahiya, matuwa at malungkot sa mga mababasa mo. Maaari kasing mamulat ka o magulantang sa mga nilalaman nito. Mapupuna mong ang salitang Illuminati ay madalas na mababanggit sa mga artikulo nila. Ang Illuminati ay sinasabing isang grupong naghahasik ng lagim at kasamaan dito sa mundo sa mga bagay na nakikita, naririnig at ginagamit natin. Pero di ko nais pag-usapan ang grupong iyan ngayon dito. Nais ko lang bigyang linaw ang isa sa mga sinasabing alagad umano nila. At iyon ay si Lady Gaga nga.

 

Anu-ano na ba ang mga sumikat na kanta ni Lady Gaga? Ang naaalala kong unang sumikat na kanta nya noon ay ang Poker Face. Sabi sa mga bali-balita, tungkol daw ito sa pagiging bisexual ng mang-aawit. Kung gusto mo talagang malaman kung bakit, alamin mo sa pagbabasa at pag-iintindi sa liriko ng kanta. Search mo na at read between the lines (RBTL) ika nga. Nagsanib sila ni Beyonce sa kantang Telephone na tipong tumutukoy lamang sa hindi pagpansin ng isang dalaga sa kasintahang tumatawag sa kanya. Pero ayon sa iba, tumutukoy ito sa prosesong pag-brainwash sa mga nagiging biktima ng Illuminati. Malabo? RTBL uli. Sumikat din ang kantang Bad Romance na titulo pa lamang ay kukunot na agad ang ulo ng mga relihiyoso. Maaalalang natanggal ang Kristiyanong mang-aawit na kalahok sa American Idol na si Colton Dixon matapos n’yang kantahan ang kantang ito. Ang teorya ng ilan (isa na ako rito), nadismaya ang mga tagahanga niya dahil pumili siya ng kantang pangit ang mensahe. Sumikat din ang kantang Alejandro na talaga namang may kung anong kababalaghan sa music video nito. Popular din ang Born This Way na nagsasabing maging sino ka man ay ayos lang dahil hindi nagkakamali ang Panginoon sa mga nililikha Niya. Maganda ang mensahe, hindi ba? Pero kung susuriin mo ng maigi ang ilan pang bahagi ng liriko ng kanta n’yang iyan, may mahuhugot kang mensahe na di ayon sa mga relihiyon. RTBL uli. Ang Edge of Glory naman, tumatalakay sa pagpapakamatay. RBTL. Ang pinakabago n’ya, ang Marry the Night, ay sinasabing tumutukoy sa pagsuko n’ya sa kadiliman para makamtan ang pinakaninanais n’ya: ang pagsikat. RTBL.

Ang tanong ngayon, Satanista nga ba si Lady Gaga? Hindi natin masasabi yan sapagkat di naman natin siya kilala talaga. Ang masasabi lang natin ay tungkol sa kung ano ang binabahagi nya sa pamamagitan ng mga kanta nya. At kung mensahe lamang ng mga kanta at music video niya ang pagbabasehan, masasabing hindi siya konserbatibo. Liberal na liberal siya kung tutuusin. May mga mensaheng di nararapat marinig ng lahat, lalo na ng mga kabataan sapagkat madaling mapasunod ang mga bata, lalo na ang mga nakikiayon lang sa uso. May iilang mensahe ring talagang tinutuligsa ang Panginoong Diyos o kaya naman ay tumutukoy sa kampon ng kadiliman. Diyan pa lang ay talagang kailangan ng pigilan si Lady Gaga sapagkat mabi-brainwash ang mga tagasunod n’ya (na tinatawag pa n’yang Little Monsters). Maaaring umabot sa puntong ang mali ay magiging tama para sa kanila. Nakakatakot yun kung sakali.

Mayroon tayong tinatawag na freedom of expression. Pero paano kung ang kalayaang ito ay sobra na sa kung ano ang tama? Hahayaan lang ba natin o pipiliting itama?

Sa mga manonood ng konsyerto ni Lady Gaga, sana ay mag-enjoy kayo para naman masulit yung binayad n’yo sa tiket. Wag n’yo na lang dibdibin ang mga kanta n’ya kahit na mas maiging iiwas n’yo ang mga sarili n’yo sa kanya. Sa mga hindi manonood ng konsyerto ni Lady Gaga, alam ko sasabihin ninyong you know better. Maganda yan, pero dapat masasalamin din sa ating mga pagkilos at pag-iisip ang mga sinasabi natin. Mahirap yung mag-aasta tayong mabuti at mabait, yun pala ay talagang hindi.