Balik-Eskwela

k to 12

Nitong nakaraang Linggo ay nagsimula na naman ang pasukan ng mga estudyante sa mga pampublikong paaralan sa buong kapuluan. Ngayong linggo naman ay sumunod na ang mga pribadong paaralan pati na mga kolehiyo’t unibersidad.   Tulad noong mga lumipas na panahon, ganun pa rin ang mga nababalitang problemang kinahaharap ng mga estudyante at kanilang mga magulang. Kapos ang mga silid-aralan kaya nasa ilalim ng puno o kaya corridor nagkaklase ang ibang mga mag-aaral. Kulang pa rin umano ang mga guro kaya humigit kumulang limampu ang mga estudyante sa isang klase. May mga sirang upuan, may mga pader na di napinturahan, may mga silid-aralang napakaliit para sa buong klase. Pero di pa rin napigilan ang milyun-milyong mga estudyanteng magsipasok sapagkat oras nang muli ng pag-aaral.

Marami mang problema ang tulad pa rin ng dati, may bago namang inaabangan sa mga eskwela ngayon: ang K to 12 program ng Kagawaran ng Edukasyon. Bakit ito inaabangan? Sapagkat unang beses itong ipapatupad ngayong taon. Ano ang mga natatanging pagbabago sa panibagong sistema ng  ating edukasyon? Ang hayskul ay hahatiin sa dalawa: junior highschool at senior highschool. Dahil dito, ang dating apat (4) na taon lamang sa hayskul ay gagawin nang anim (6) na taon. Mapapansin ding ang kindergarten level naman ay isang taon na lamang, sapagkat pagkatapos ng mag-aaral dito’y pasok na agad siya sa Grade 1.   Anu-ano pa ang mga kailangan nating malaman tungkol sa K to 12 program? Basahin ninyo ang nasa ibaba na hango sa napakamatulunging artikulo ng Rappler:

1. Mayo 15, 2013 nang lagdaan ng kasalukuyang pangulo ang Enhanced Basic Education Act of 2013 upang maging batas. Ang Pilipinas ang huling bansa sa Asya na nagpatupad ng K to 12 program.

2. Ang pagpapatupad ng Universal Kindergarten ay nagsimula noong S.Y. 2011-2013. Ang baitang na Grade 11 ay sisimulan sa S.Y. 2016-2017 habang ang Grade 12 ay sisimulan sa S.Y. 2017-2018.

3. Sa 2018 magtatapos ang unang lupon ng mga estudyanteng dadaan sa K to 12.

4. Libre ang K to 12 sa mga pampublikong paaralan. Ang mga magtatapos ng K to 12 ay sinasabing handa na sa pagpasok sa trabaho, sakaling di sila magpatuloy as kolehiyo.

5. Mandatory o kinakailangang dumaan sa Kindergarten level ang lahat ng bata bago makatungtong ng Grade 1. Tandaang dati’y diretso Grade 1 na ang iba sa mga mag-aaral.

6. May mga specialization for employment ang programang K to 12. Ang mga senior high school students ay maaaring pumili sa tatlong ito: Academic, Sports and Arts, Technical-Vocational-Livelihood.

7. Nilalayon ng K to 12 na pagyabungin ang paggamit ng mother tongue o yaong lengwaheng gamit sa lugar ng mga mag-aaral. Halimbawa, Ilokano sa Ilocos Region, Tagalog sa Bulacan o Bicolano sa Camarines Norte. Gagamitin ang mother tongue sa Kinder; sa lahat ng subjects mula Grade 1 hanggang Grade 3 maliban sa Filipino at English subjects. Pagdating ng Grade 4 tsaka gagamitin ang Filipino at English bilang lenggwahe ng pagtuturo.

8. Makikipag-ugnayan ang Kagawaran ng Edukasyon sa iba’t-ibang kolehiyo, unibersidad at technical-vocational institutions upang makagamit ng mga pasilidad at mga guro na magtuturo.

9. Ang mga pribadong paaralan ay gagamit din ng K to 12 program. Inaasahan ang aktibong partisipasyon ng gobyerno sa pinapatupad na itong programa.  Isang Joint Oversight Committee mula Senado at Kongreso ang bubuuin upang masiguro ito.

Sa totoo lang, napakaganda ng programang ito ng Kagawaran ng Edukasyon. Di maiiwaasang marami ang tutol dito, pero ganun naman talaga ang mga tao kapag may pagbabago. May kahiligan tayong panatilihin ang kung anong pamilyar sa atin. Di pa nasusubukan ang K to 12 kaya marami ang di bilib dito. Pero iba ako. Naniniwala akong maganda ang madudulot ng K to 12 na ito upang mabago ang lebel ng edukasyon dito sa ating bansa. At saka kung tutuusin, maraming mga estudyante ang di natatapos ang kanilang pag-aaral, lalo na pagdating ng kolehiyo. Ang K to 12 ay magandang programa para maitama ang problemang ito. Di man matapos ng mga estudyante ang kanilang pag-aaral sa kung anumang dahilan, maaari silang magtrabaho na pagkatapos ng hayskul. Maganda ang programang K to 12 dahil diyan at sa marami pang dahilan. Ang dapat na nga na lang gawin ay taasan ng ating gobyerno ang budget sa edukasyon upang maisakatuparan ng maayos ang programang ito, makiisa ang mga magulang sa panuntunan ng programa, pagbutihin ng ating mga dakilang guro ang kanilang pagtuturo at galingan ng mga estudyante sa kanilang pag-aaral. Gawin sanang motibasyon ng mga mag-aaral ang kagandahan ng programang ito. Hindi ba’t mas masarap mag-aral lalo na kung alam mong may napaganda at napakabuti itong maidudulot sa’yo?

Hayskul

Walong taon na pala ang nagdaan nitong Marso mula nung nakapagtapos kami ng mga kaklase ko sa hayskul. Mula  noon, napakarami na ng mga nangyari. Nakakatuwa dahil may mga ikinasal na, may mga nanay at tatay na, at syempre, may mga single pa rin hanggang ngayon. Marami na ang nakatapos sa kolehiyo at naging ganap ng mga inhinyero, nars, arkitekto, mandaragat, at iba pa. May mga nagtatrabaho sa oursourcing industry at mayroon din sa gobyerno. May mga nagtatrabaho sa ibang bansa pero may mga nananatili pa rin dito. May ilan din na nagpapatuloy pa ng pag-aaral.

Sadyang napakabilis ng panahon. Parang kailan lang yung naging abala kami sa paggawa ng assignment, pagri-review para sa mga eksamen at quiz, paggawa ng sangkatutak na project at reports, pagsali sa mga pakontes sa eskwela, pagdalo sa mga piniling club, at marami pang iba. Parang kailan lang nung iba sa aming mga kaklase ay nagliligawan, nagpapalipad-hangin o nanatiling may crush lamang.

Tandang-tanda ko rin kung gaano katindi ang kumpitensya noon. Masaya ang kompetisyon, pero di na ito masaya kung ito’y nagiging personalan na. Di kasi natin napapansin na nakagagawa na pala tayo ng mga di kagandahang bagay dahil lang sa kagustuhang manguna. Gayunpaman, tapos naman na ang mga iyon. Magandang dalahin ang mga alaala nito pero di na magandang balikan at dalhin pa rin hanggang ngayon.

Pinakamasaya siguro sa lahat ng mga pangyayari sa hayskul ay ang pagbuo ng mga samahan sa panahong ito. Nakakatuwa dahil may mga kaibigan ako nung hayskul na mga kaibigan ko pa rin hanggang ngayon. Hindi man palaging nagkikita (kahit  halos magkakapitbahay na), nananatili pa rin ang samahang nabuo at pinagtibay ng ilang taon sa hayskul. Sa kabilang banda, di rin maiiwasang may mga dating kaibigan na hindi na nakikita o nagpaparamdam man lang. may iba rin na lumayo na ang loob dahil sa ilang kadahilanan. Gayunman, sana sila ay ayos lang at mabuti ang kalagayan.

Totoo ang sabi nila na iba ang hayskul sa buhay ng isang tao. Talagang iba ito sapagkat ito yung panahong inisip na nating mahihirap ang mga gawain. Patikim lang pala ang mga iyon dahil mas mahihirap ang mga gagawin sa kolehiyo,lalo na syempre pagkatapos ng kolehiyo- ang pagtatrabaho at pagharap sa totoong mundo hindi bilang bata kung hindi mga ganap nang lalake at babae. Ito rin yung panahong nabubuo ang samahang sa ating pag-iisip ay sana pang-habang-buhay na. Paano ba naman, para kasing ang saya-saya ng buhay pag kasama ang mga kaibigan natin noong hayskul. Kahit na maraming gawain, nakakaya ang mga ito dahil na rin kasama natin sila. Ang hayskul rin ang panahong marami kang dapat matutunan upang maging handa sa mga haharaping hamon ng buhay, mag-aral ka man sa kolehiyo o hindi. Mapalad ako at ang mga kaklase ko noon sapagkat karamihan sa mga naging guro naming nung hayskul ay talagang napakagagaling. Wala yatang klase nila sa amin ang di kami natuto, leksyon man sa aralin o aral para sa totoong buhay. Higit sa lahat, ang hayskul ang panahong dapat ay nakakapag-isip na ang estudyante kung anong plano n’yang gawin sa buhay pagkatapos mag-aral sa hayskul. Kung nagtapos ka na sa hayskul o kakatapos pa lang dito, maaaring natanong mo ang isa sa mga ito sa sarili mo:

  • Magpapatuloy pa ba ako ng pag-aaral sa kolehiyo?
  • Tutulong na ba ako sa aking mga magulang kaya maghahanap na ako ng trabaho?
  • Magiging working student na lang ba ako para lumuwag naman ang alalahanin ng aking mga magulang sa pera?
  • Magpapatuloy ako ng pag-aaral, pero ano ang kukunin kong kurso?
  • Gusto ko itong kurso na ito, pero itong isa naman ang in-demand ngayon. Anong kukunin ko?
  • Gusto ng magulang ko, ito raw ang kunin ko. Pero parang iba ang gusto kong kunin. Ano pipiliin ko?

Ang mga tanong na iyan sa itaas ay ilan lang sa mga mahahalagang tanong na dapat sagutin ng isang estudyante pagkatapos ng hayskul. Sa totoo lang, walang madaling sagot sa mga iyan lalo na kung ang isang estudyante ay hindi galing sa isang maykayang pamilya. Ang desisyon niya kasi ay di lamang niya ibabase sa kung anong gusto n’ya kung hindi sa kung anong makakabuti sa pamilya n’ya.

Kaya para sa lahat ng mga nagtapos ngayong taon, tulad ng aking bunsong kapatid na pinagpalang makatapos na may parangal na 1st honorable mention at iba pang parangal, tamang mag-isip-isip muna. Mabuti iyong pag-aralan ng mabuti ang mga planong gawin tulad ng paglista sa mga kabutihan (pros) at di kabutihang (cons) maidudulot ng bawat desisyong gagawin. Para mas dumali ang pagdidesisyon, kumunsulta sa mga nakatatanda lalo’t alam nila ang pinagdaraana
n mo o ang haharapin mo. Iba ang sabi ng kaklase sa sabi ng mas nakatatanda. Pareho kayo ng pinanggagalingan ng kaklase mo, habang ang nakatatanda ay nauna na. At higit sa lahat ng mga dapat gawin, tumawag palagi sa Diyos at humingi ng gabay mula sa Kanya. Kahit gaano pa kahirap ang mga kailangan mong pag-isipan, kumunsulta sa Kanya nang mapadali ang iyong pagdi-desisyon.