Panahon ng Kwaresma

Para sa ating mga Katoliko at iba pang kasapi sa denominasyong Kristiyanismo, mahalagang pinagdiriwang ang Resureksyon ng Panginoong Hesukristo. Taun-taon ay maraming aktibidad ang ating ginagawa para rito tuwing panahon ng Kwaresma (Lent). Tayo ay sinasabihang mangumpisal ng ating mga kasalanan, lalo na kung matagal na yung huli nating kumpisal. Tayo rin ay sinasabihang mag-visita iglesia kung kailan pinupuntahan ang 7 o 14 na simbahan upang dasalin ang 14 na mga Istasyon ng Krus. Di rin nawawala ang pagpunta sa mga retreat o rekoleksyon na isinasagawa sa ating mga parokya. Tayo rin ay inaalok na lumahok sa iba’t-ibang gawain lalo na tuwing Biyernes Santo. Pero, dalawa sa kailangan talaga nating gawin ay ang pag-aayuno at ang pagngingilin.

Ano ang pag-aayuno at pagngingilin?

Pagpatak ng Kwaresma, lahat ng mga Katolikong nasa edad 14 pataas ay kinakailangang mag-ayuno at mangilin. Ano ang pag-aayuno? Ang pag-aayuno (o mas kilala sa tawag na fasting sa Ingles) ay ang hindi pagkain ng kumpleto sa mga araw ng Miyerkules ng Abo (Ash Wednesday), Biyernes Santo (Good Friday) at lahat ng Biyernes sa panahon ng Kwaresma (Lent). Maari lamang kumain ng isang buong kain (meal) at maliliit na bahagi ng pagkain sa buong araw. Ang pagngingilin naman (o mas kilala sa tawag na abstinence sa Ingles) ay ang pag-iwas sa pagkain ng karne (pati na mga sabaw na gawa rito) sa mga araw na nabanggit kanina. Ang maari lamang kainin ay ang karne ng isda. May nabuo ring anyo ng pagngilin sa pamamagitan ng pag-iwas sa mga bagay o gawain na tipikal nating gusto bilang tanda na rin ng paghingi ng tawad.

Bakit ginagawa ang pag-aayuno at pagngingilin?

Una nating alamin kung bakit ba mayroong Kwaresma. Ang kwaresma ay ang paggunita sa 40 araw na pag-aayuno ni Hesus sa disyerto hanggang sa Kanyang pagkakapakasakit, pagkamatay at muling pagkabuhay. Nagsisimula ang Kwaresma sa Miyerkules ng Abo at nagtatapos sa Linggo ng Pagkabuhay (Easter Sunday). Kung ating bibilangin, lalampas sa 40 ang araw mula Miyerkules ng Abo hanggang sa Linggo ng Pagkabuhay. Ang dahilan dito’y hindi isinasama sa bilang ang bawat Linggo na nakapaloob sa Kwaresma.

Ayon sa sulat na ito ng Santo Papa noong taong 2009, tayo ay kailangang mag-ayuno upang mailayo tayo sa kasalanan at sa lahat ng nauugnay dito. Bukod sa ginagaya natin ang ginawa ni Kristo nung Siya ay nasa disyerto, ito rin ay isang paraan ng pagsisisi sa mga nagawang kasalanan. Bukod dito, ang pag-aayuno at pagngilin ay mga paraan upang mabuo ang disiplina natin sa sarili. Higit kasi sa pagsunod sa utos na pagtitiis sa hindi pagkain ng marami at pag-iwas sa karne, kinakailangang isapuso ang pagbabago sa pamamagitan ng pagtatama sa ating mga ugali (Isaias 58:6-7). Kung nabasa ninyo ang huling bahagi ng sulat ng Santo Papa, nawa raw ay maiiwas natin ang sarili mula sa mga bagay na hindi mahalaga sa ispirito at lumago tayo sa anumang paraan sa kaluluwa upang maidulot tayong mahalin ang Diyos at ang tao. Kumbaga, higit pa sa pag-iwas sa pagkain ng marami at karne ang kailangan nating gawin. Sa panahon ng Kwaresma, binibigyan tayo ng oras hindi lamang upang magpahinga sa mga palagian nating ginagawa (trabaho, laro, lakwatsa), kung hindi para ilapit muli ang sarili o magbalik-loob sa Diyos, kung tayo ay napariwara sa Kanya.

Ang Pinakaimportanteng Bagay na Dapat Mong Malaman

Itinuturing na pinakaimportanteng kaganapan sa mundo ng Kristiyanismo ang resureksyon ng Panginoong Hesukristo. Ito kasi ang kaganapan kung saan sa ikatlong araw ng Kanyang pagkamatay, Siya ay nabuhay muli at umakyat sa langit. Alam nating si Kristo ang bugtong na Anak ng Diyos at siya ay nagkatawang-tao upang mamuhay kasama ng mga tao, nagturo ng Salita ng Diyos at gumawa ng mga milagro. Ngunit, dumating ang araw na Siya ay kinainggitan, ipinagkanulo, pinatawan ng parusang kamatayan kahit di napatunayang nagkasala, pinatungan ng tinik sa ulo, pinaghahampas, pinabuhat ng mabigat na krus, ipinako rito at namatay. Bakit Niya hinayaang maghirap, magdusa at ibigay ang sarili Niyang buhay gayung Siya ang Panginoon, Ikalawang Persona ng Diyos? Ang sagot: sapagkat tayo ay mahal Niya. Kaya rin, sa Kanyang pagkabuhay muli, ang kaligtasan natin ay nasigurado na. Wag na wag kakalimutan na ang ginagawa natin ngayong Mahal na Araw ay bilang paggunita sa mga kaganapang iyon.

Ilang Paalala

Gamit-gamit ang natutunan ko noon sa hayskul, nabasa sa mga libro at iba’t-ibang website sa internet ay aking nakuha ang mga impormasyong ito at ngayo’y pinapabasa sa iyo. Hindi ko sinasabing ang lahat ng nakalagay dito ay kailangan mong paniwalaan. May kanya-kanya tayong paniniwala, at ating respetuhin ang mga ito. Bilang Katoliko mula pagkabata hanggang ngayon, naisip kong kailangang malaman ng kapwa ko Katoliko (pati ng ibang tao na naniniwala kay Kristo) kung bakit importante ang ilang mga ginagawa tuwing Kwaresma (tulad ng pag-aayuno at pagngingilin) at kahalagahan ng selebrasyon ng Linggo ng Pagkabuhay. Iba ang paggawa lamang dahil sa tradisyon o sa nakaugalian sa paggawa na nanggagaling sa isip, puso at kaluluwa.

Kung gusto mo pang malaman ang tungkol sa mga bagay na ito, sumangguni sa mga sumusunod:

  1. Bibliya (lalo na libro ni Mateo)
  2. Katekismo para sa Pilipinong Katoliko
  3. Sulat ng Santo Papa noong Panahon ng Kwaresma, taong 2009. http://www.vatican.va/holy_father/benedict_xvi/messages/lent/documents/hf_ben-xvi_mes_20081211_lent-2009_en.html
  4. Website ng organisasyon ng mga Amerikanong Katoliko. http://www.americancatholic.org/newsletters/CU/ac0302.asp#F2
  5. Website na pang-Katoliko. http://www.fisheaters.com/fasting.html

Feng Shui at Horoscope: Dapat bang paniwalaan?



Taun-taon na lamang ay parang dalawang pagdiriwang ng bagong taon ang ipinagdiriwang ng mga Pilipino, lalo na yung mga kababayan nating Filipino-Chinese. Ang una ay tuwing Enero 1, ang unang araw sa Kalendaryong Gregoryano, at ang ikalawa naman ay ang unang araw sa tradisyunal na Kalendaryong Tsino. Ang pamilya namin, kahit walng dugong Tsino sa aking pagkakaalam, ay nakikidiwang ng Chinese New Year kahit na sa pamamagitan lamang ng paghahanda ng mga potahe, gayundin ang paggayak ng mga prutas na bilog. Tiyak kong hindi lamang kami ang gumagawa ng ganito dahil marami sa aking mga kakilala ang hindi lamang naghahanda, kundi pati na rin nagpapakunsulta sa feng shui at nagpapahula. Sa totoo lang, isa ito sa mga kaugaliang Pinoy na di talaga gaanong naiintindihan. Salungat ba ang ginagawa ng mga Pilipinong paghahanda sa pamamagitan ng feng shui at pagpapaniwala sa horoscope tuwing magba-bagong taon sa pananampalataya natin sa Diyos?

Mahirap sagutin ang tanong na iyan sapagkat napakaraming tao ang tiyak na may kanya-kanyang mga dahilan kung bakit nila ginagawa ang mga ganitong bagay. Ganunpaman, subukan pa rin nating alamin kung anong posibleng kasagutan sa aking katanungan.

Ano ba ang feng shui? Ayon sa wikipedia, ito ay isang sistemang dibinasyon kung saan pinaniniwalaang gumagamit ng batas ng langit (Chinese astronomy) at lupa upang matulungang mapabuti ang buhay ng tao sa pagtanggap ng positibong enerhiya. Ilang libong taon na itong gamit, at bago maimbento ang magnetic compass (na madalas ginagamit sa sistemang ito), ang pag-aaral sa mga bituin at iba pang bagay na makikita sa kalangitan ang umano’y ginamit para bigyang korelasyon ang kalawakan at ang tao.

Ano naman ang horoscope? Ayon sa Diksyunaryong Merriam-Webster, ito rin daw ay isang astrolohikal na prediksyon, o isang  pamamaraang dibinasyong tumitingin sa impluwensiya diumano ng mga galaw at posisyon ng mga bituin at planeta sa kalakaran ng mga tao. Maaari ring sabihin na interpretasyon ito ng mga taong pinag-aralan ang iba’t-ibang aspeto ng mga bagay sa langit ayon pa sa wikipedia.

Pero ano naman ang sinasabi sa Bibliya, ang sagradong libro ng mga Kristiyano? Ayon sa Bibliya, ipinag-uutos ng Diyos na wala tayong ibang dapat sambahin kundi Siya lamang. Di natin sinasabi na pag naniniwala tayo sa feng shui o horoscope ay di na tayo sumasamba sa Diyos. Ang malinaw lamang ay iisang Diyos lamang ang dapat nating sinasamba. Di man umaabot sa pagsamba ang ginagawa ng tao sa pagsunod sa feng shui at horoscope (o sa iba pang bagay na tinuturing na superstitious), maigi pa ring iwaksi ang kaugaliang ito upang hindi umabot sa pagkalito sa ating pananampalataya. Sabi nga sa Katesismo para sa mga Pilipinong Katoliko:

Idolatry and superstition are real temptations today. Enticements such as wealth, honor, success, power, sex, drugs, nation, race are sometimes pursued  with such single-minded enthusiasm that they themselves become the objects of worship in place of God (cf CCC 2110-14). More serious are forms of magic, sorcery, witchcraft, satanism, astrology, fortune-telling, and all ways of seeking to manipulate events for self-interest, or discover hidden knowledge by means alien to God (cf CCC 2115-17).

May sariling kalooban (free will) man ang tao para sa gusto n’yang paniwalaan, kung tayo ay mga Kristiyano, Katoliko man o hindi, ay Diyos dapat ang inuuna sa lahat. Kung sumasagabal sa ating pagsunod sa kagustuhan ng Diyos ang mga nabanggit, kinakailangang baguhin natin ang ating asal ukol dito.

Panghuli: May mga utos ang Diyos na dapat nating sundin nang di tayo maligaw ng landas. May mga batas ang tao na dapat din nating sundin nang magkaroon ng kaayusan ang lipunan. May mga paniniwala naman tulad ng feng shui at horoscope na di dapat sineryoso, lalo na’t di natin sila lubos na naiintindihan. Gabay man sila o hindi, hindi dapat sila sinasamba at hindi dapat sa kanila umaasa. Sabi ni Zenaida Seva, “Hindi hawak ng mga bituin ang ating kapalaran. Gabay lamang sila. Meron tayong free will, gamitin natin ito.” Ang sasabihin ko naman, “Gamitin hindi lamang ang sariling kalooban (free will) pati na rin ang katuwiran (reason) na parehong pinagkaloob ng Diyos. Tiyak na di magbabago ang ating mga buhay kung patuloy tayong naniniwala sa iba’t-ibang bagay nang di natin binabago ang ating mga pamamaraan at mga pag-uugali.”