Eleksyon 2013

Eleksyon 2013

Sa darating na Lunes, Mayo 13, 2013, ay araw na naman ng eleksyon. Magpupunta ang mga dati nang bumoboto kasama ng mga bagong botante sa kani-kanilang presinto upang iboto ang mga kandidato na gusto nilang maluklok sa gobyerno. Midterm election ang tawag sa magaganap na eleksyon sapagkat nasa kalagitnaan pa lamang ang panahong ito sa termino ng kasalukuyang presidente. Napakaimportante ng mangyayaring eleksyon sapagkat ito ay sumisimbolo na buhay ang demokrasya sa bansa.

Ano ba ang eleksyon? Ayon sa Brittanica Encyclopedia, ang eleksyon ay isang pormal na proseso ng pagpili ng tao sa pampublikong pangangasiwa (public office) o ng pagtanggap o pagtanggi sa isang politikal na proposisyon sa pamamagitan ng pagboto. Isa ang Pilipinas sa mga bansang nagsasagawa ng prosesong ito upang magluklok ng mga mamamayan sa pwesto.

Sa darating na halalan, boboto ang mamamayan ng mga sumusunod:

  • Labindalawang (12) senador (senators)
  • Isang (1) party list
  • Isang (1) kongresista
  • Isang (1) gobernador (governor; para sa mga nasa probinsiya)
  • Isang (1) bise gobernador (vice governor; para sa mga nasa probinsiya)
  • Provincial board members [ang bilang nito ay  depende sa lugar ng pagbobotohan; para sa amin sa San Jose del Monte, Bulacan, tatlo (3) ang kailangan]
  • Isang (1) alkalde (mayor)
  • Isang (1) bise alkalde (vice mayor)
  • Konsehal [councilor; ang bilang ng konsehal na ibuboto ay depende rin sa lugar ng pagbobotohan; sa amin dito sa San Jose del Monte, anim (6) ang kailangan]

May napili ka na bang mga kandidatong iboboto? Kung wala pa, ayos lang yan. Pag-isipan mo muna ng maigi ang mga gusto mong iluklok sa kapangyarihan. Pero bago yan, alamin mo munang maigi kung ano ba ang tungkulin ng mga tatakbuhan nilang posisyon. Kailangang malaman ng lahat na ang pinakanatatanging kapangyarihan ng mga kongresista at senador ay gumawa ng mga pambansang batas na huhubog sa bawat aksyon at desisyon ng mga mamamayan. Kailangan din nating malaman na ang alkalde ang pinakaresponsable sa pangangasiwa ng mga proyekto, regulasyon at iba pang bagay na ikauunlad ng kanyang nasasakupang munisipalidad o siyudad. Ang gobernador naman ay ang pinakamataas na opisyal ng pamahalaang probinsiyal.

Sunod mong gawin, kilalanin ang mga tumatakbo sa iba’t-ibang pwesto ng gobyerno. Tandaan ha. Wag lamang babase sa popularidad. Bumase sa kakayahan. Wag babase sa kung kaninong mataas na opisyal nakadikit ang pangalan. Bumase sa track record. Higit sa lahat, bumase ayon sa galing mamuno at taos sa pusong paglilingkod.

Sa mga naisipan at nagdesisyong tumakbo ngayong eleksyon, heto ang para sa inyo: Hindi pwede yung literal na uupo lamang kayo at walang gagawing aksyon habang nasa pwesto. Mahalaga ang inyong katungkulan at dahil pinili ninyong tumakbo, maigi lamang na hangarin namin ang matalinong pagpapasya at pagpaplano ukol sa mga bagay na magpapabuti sa amin, pati na rin ang mabilisan pero wastong aksyon sa lahat ng panahon. Ayaw naming magrireklamo kayo tungkol sa inyong tungkulin. Pinili ninyong magsilbi kaya dapat unahin ninyo ang iba kaysa sa sarili ninyo. Mahiya kayo kung hindi iyan ang nasa isip at puso ninyo. Buhay at kinabukasan ng mamamayan ang nakataya sa inyong magiging mga desisyon at aksyon.

Thera-free

Matagal-tagal nang panahon ang lumipas mula nung huli akong nakasama sa isang thera-free program. Gayunpaman, hindi nabawasan ang pag-asam ko rito sapagkat nagagawa ko ang hindi ko madalas gawin, at yun ang makapagbigay ng libreng speech therapy sa mga nangangailangan nating mamamayan.

Enero nitong taong ito nang magsimula akong magtrabaho sa Happy Child Academy (HCA), isang paaralan para sa mga special child dito sa lugar namin sa Bulacan. Sa totoo lang, bago ako nagdesisyong maglaan ng oras para sa paaralang ito ay isinaalang-alang ko ang maraming bagay. Alam ng lahat ng mga therapist na tulad ko na maraming bagay ang dapat alalahanin at isipin bago mamasukan sa isang therapy center special school. Kung puso at kawang-gawa ang pag-uusapan, tamang-tama ang desisyon kong magtrabaho sa HCA. Maraming mga aktibidad ang namamahala rito na si Teacher Tina, at kahit na ilang oras lamang ang aking nilalaan sa kanilang eskwelahan sa bawat linggo ay sinusubukan n’ya akong isama sa mga ito.

Hindi ako nag-atubiling pumayag nang sinabi n’yang magkakaroon ng thera-free sa HCA noong nakaraang linggo. Isa kasi itong paraan para makapagpasalamat ako sa pamayanan, a way of giving back ika nga. Bukod du’y marami rin naman kasi akong natututunan sa mga nakakaharap kong mga bata, tineydyer o matanda kasama na ang kanilang mga pamilya. Nakaaapekto ang kanilang mga kwento at ito’y nagbibigay paalala sa akin na marami talagang mga kapwa nating Pilipino na naghihirap at naghahangad ng tulong, lalo na para sa kanilang mga anak na hindi nakapagsasalita o nakakapag-uugnay (communicate) ng maganda. Gusto kong isipin na kahit sa napakaikling oras na sila’y makaharap at makausap ko, pati na matingnan, makasalamuha at mai-therapy ang mga anak nila, ay makatutulong ako para sa ikabubuti nilang pamilya.

Alam nating lahat na sa pag-alam ng mga bagay-bagay, importante ang tamang impormasyon. Naaayon ito maging sa pagti-therapy. Tamang iwasto ang maling iniisip ng mga pamilya tungkol sa kundisyon mayroon ang kanilang mga anak. Tama ring malaman kung ano ang kakayahan at pangangailangan ng mga anak nila upang mabigyan ng tamang aksyon at rekomendasyon. Naisip ko tuloy, napakalakas na kumbinasyon ng tamang impormasyon, mabuting hangarin at wastong aksyon. Kung ganito palagi ang iisipin naming mga speech and language pathologist, occupational therapist, physical therapist at special education teachers, mas mamu-motivate kaming gawin kung ano ang mga kailangan naming gawin.

Pagkatapos naming magthera-free, nagsilbing tanda sa akin ang mga sumusunod: Isang bagay ang gamitin ang kakayahan upang makatulong habang naghahanap-buhay. Ibang bagay naman ang gamitin ito upang makatulong ng walang kapalit na hinihintay.