Fallen 44

Fallen 44 (picture courtesy of ABS-CBN)

Halos isang buwan na mula nang mangyari ang kahindik-hindik na pagpaslang sa magigiting nating mga pulis na miyembro ng Special Action Force (SAF) group sa Maguindanao na binansagan ng media na Mamasapano clash. Ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin gaanong malinaw kung ano ang mga nangyari noong araw na iyon. Pag-usapan natin ang nangyari at kung ano o sino ang dapat managot sa nakalulungkot na pangyayari.

Ano ang SAF?

SAF

Ayon sa artikulong ito mula sa website ng Philippine National Police, ang PNP Special Action Force (PNP-SAF) ay ang natatanging lupon ng kapulisan na binuo upang kalabanin ang mga terorista, rebelde at organized crime group na naghahasik ng lagim sa bansa. Dahil tinatawag silang rapid deployment force, ginagamit sila upang supilin ang mga masasamang loob saan man at kailan man sa Pilipinas.

Ang vision ng grupo ay ang sumusunod:

“We envision SAF as a highly motivated, highly disciplined and specially trained unit armed with the most modern equipment that technology can provide and working in active partnership with the community living up to the virtues: Maka-Diyos, Maka-Bayan, Maka-Tao at Maka-Kalikasan.”

Ang mission naman nila ay ang sumusunod:

“To conduct special operations as a rapid deployment force in the country specifically in the areas of counter-terrorism, hostage rescue, commando-type unconventional warfare, search and rescue operations and national civil disturbance control in times of calamities, disasters and national emergencies.”

Kailan at bakit sila binuo?

SAFLOGO

Noong dekada 80, maraming grupo ang nais magpabagsak sa gobyerno ni Pangulong Ferdinand Marcos. Ang iilan sa mga ito ay ang Moro Islamic Liberation Front (MILF) na noo’y pinangungunahan ni Nur Misurari at ang Communist Part of the Philippines- New People’s Army (CPP-NPA). Ang kaguluhang ginagawa noon ng mga nasabing grupo ang nagtulak sa Philippine Constabulary (isa sa apat na service commands ng Armed Forces of the Philippines dati bago sila isinama sa PNP) na bumuo ng espesyal na lupon upang supilin ang mga ito. Mayo 12, 1983 nang mabuo ang grupo na sinasabing ideya ng dating AFP Vice Chief of Staff Lieutenant General Fidel V. Ramos (na magiging pangulo noong dekada 90) kasama ng kantang Chief of Operations na si Renato De Villa.

Ano ang ginagawa ng SAF sa Maguindanao ng mga panahong iyon?

Ayon sa ulat na ito ng ABS-CBN, dalawang linggo bago ang Mamasapano Clash ay nakipagpulong diumano ang pangulo ng bansa na si Noynoy Aquino pati na ang noo’y suspended na PNP Chief na si Alan Purisima sa mga opisyal ng SAF (kasama na rito ang dating PNP-SAF Chief Getulio Napenas) tungkol sa operasyon na tinawag nilang Oplan Exodus. Ang operasyong ito ay isa lamang sa mga napakaraming naiplanong operasyon sa mga lumipas na taon upang tugisin ang kilalang teroristang si Zulkifli Abdhir o mas kilala sa bansag na Marwan na maraming taon na ring pinaghahanap sa buong mundo. May mga ulat umano na tinatago ang nasabing terorista ng mga grupong MILF, Bangsamoro Islamic Freedom Fighters (o BIFF, isang pangkat ng MILF na humiwalay sa grupo dahil salungat sila sa kasalukuyang pag-uusap sa pagitan ng gobyerno at MILF) at Abu Sayyaf. Gaya ng nasabi kanina, maraming operasyon na ang naiplano noon ngunit hindi naisagawa o hindi ipinagpatuloy sa maraming kadahilanan. Pero noong Enero ng taong kasalukuyan ay isinagawa ang operasyon upang tugisin si Marwan na nagresulta nga sa pagkakapatay sa 44 na miyembro ng Special Action Force.

Ano ang sinasabing nangyari noong araw na iyon?

Ayon sa balita, 3 pangkat ng SAF ang pumasok sa baryo ng Tukanalipao, sa Maguindanao, Mindanao madaling araw noong Enero 25 upang dakpin ang mga teroristang sina Marwan at Basit Usman. Pinasok umano ng SAF ang bahay kung saan itinuturong naroon si Marwan ngunit dahil sila ay pinaputukan, sila ay lumaban hanggang sa mapatay ang terorista. Hindi umano alam ng MILF at BIFF na may mga SAF sa lugar kaya nang marinig nila ang putukan, sila rin ay nagpaputok ng armas. Ang resulta ay ang tinatawag natin ngayong Mamasapano Clash na dahilan kung bakit nasawi ang 44 na miyembro ng SAF pati na umano’y 350 miyembro ng mga teroristang grupo.

Fallen 44 (courtesy of GMA News)

Sino ang may pananagutan sa mga pangyayari?

noynoy

Inaako ni Napenas ang nangyari, ngunit tama bang siya lang ang umako ng responsibilidad na ito? Hindi ba’t may kasalanan at pananagutan din ang ibang grupo lalo na ang mga sumupil at kumitil sa buhay ng mga miyembro ng SAF? Bakit binibigyan ng proteksyon ng MILF si Marwan, na isang kilalang terorista sa buong mundo? Ibig sabihin ba na ganun ang ginawa (at marahil, patuloy na ginagawa) ay mga terorista rin sila? Kasama rin daw sa operasyon ang Federal Bureau of Investigation (FBI) ng Amerika. Ibig sabihin, malaking operasyon talaga ang naganap. Hindi lamang gobyerno ng Pilipinas ang nakakaalam kundi ang makapangyarihang bansa ng Amerika. May pananagutan din ba sila sa pangyayari?

Kung aalamin natin ang mga detalye, sinasabing umabot ng maraming oras ang putukan sa pagitan ng SAF at MILF. Bakit hindi agad nagpatawag ng ceasefire? O kung nagpatawag man ng ceasefire, bakit hindi agad huminto ang mga miyembro ng MILF? Bukod pa diyan, kung ilang oras na palang nakikipagbakbakan ang SAF sa MILF, bakit hindi tumulong ang AFP at iba pang miyembro ng SAF? Ano o sino ang pumigil sa kanila? Hindi naman siguro ganun kalakas ang MILF para katakutan nila o kayabang ang kanilang mga pinuno upang maging kumpiyansa sa ipinadala nilang tatlong pangkat ng SAF. Marami tayong katanungan hanggang ngayon na sana ay mabigyan ng linaw sa madaling panahon lalo na’t galit pa rin tayong mga Pilipino sa nangyari. Pero ang isang pinakanakakapag-init sa damdamin ng mga Pilipino lalo na ang mga kamag-anak ng mga namatayan ay ang paghuhugas ng kamay ng tinuturing na ama ng bansa.

HULING SALITA

Ang pangulo ng Pilipinas ang siyang commander-in-chief kaya dapat ay akuin ng anak nina Ninoy at Cory Aquino ang responsibilidad sa pagkakapatay ng 44 na miyembro ng SAF. Alam niya ang operasyon at may kakayahan sana siya upang pigilan, tulungan o iligtas ang mga pulis natin na nandoon noon sa Mamasapano. Ngunit, ano ang kanyang ginawa? WALA. Maging sa kanyang mga talumpati ay ibinibida niya ang kanyang sarili at pamilya na kung tutuusin ay walang kinalaman sa insidente at kung mayroon man ay napakainsensitibo at walang kaemosyon-emosyon para sa mga namatayan ang dating. Natatandaan n’yo pa ba nung inunan nya ang pagbubukas ng isang car shop kaysa salubungin ang mga bangkay ng mga bayani nating Fallen 44? Doon pa lang ay malalaman mo na kung ano ang karakter ng pangulong ito. Nito lamang nagdaang Miyerkules, Pebrero 18, ay nakipagkita siya sa mga kamag-anak ng Fallen 44. Tsansa na sana niyang bumawi o kaya ipakita man lang sa mga tao ang kanyang pakikidalamhati. Ngunit ano ang bumandila pangkatapos ng pangyayaring iyon? Pagkabastos at pagkahambog  ng pangulong piniling iboto ng nakararaming Pilipino noong 2010. Hindi tuloy nakapagtataka ngayon na maraming grupo ang gustong magpatalsik sa kanya sa pwesto. Sa araw na ito, Pebrero 22, ay inaasahang maraming magpuprotesta laban sa kanya.

Noynoy, hindi kita inaasahang bababa sa pwesto mo lalo na’t ayaw ko ring si Binay ang pumalit sa’yo. Pero sana, pakinggan mo itong payo ko at hindi ng payo ng umano’y corrupt mong kaibigang nangingialam pa rin kahit suspendido na na si Alan Purisima. Tumingin ka sa salamin at pagmasdan mo ng mabuti ang makikita mo. Natatakot ka ba? Oo, dapat matakot ka. Matakot ka sa sarili mo at sa mga pinaggagagawa mo.

Best Songs of 2014

Magtatapos na naman ang taon at narito akong muli upang ibahagi ang mga kantang namayagpag sa taong 2014. Nakasama ba ang paborito n’yo? Abangan ang “Best TV Shows of 2014” sa mga darating na araw at “Best Movies of 2014” sa unang bahagi ng taong 2015. Salamat sa pagbabasa!

The Pondering Movie Fan

Many great pop songs were released this year and I could not just pick the best 10 of them. Here are my Top 25 (or more?) songs for the year that is about to end. Did your favorite make the list?

25

Latch

LATCH by Disclosure feat. Sam Smith

2014 is Sam Smith’s year and he made great impressions with songs Stay With Me and Lay Me Down. But he first proved to be a force to reckon with when he was featured in Disclosure’s club hit, Latch. Combining stalker-ish lyrics with head pumping house music, Latch is a great record that hit the top during the year.

“Now I got you in my space, I won’t let go of you

Got you shackled in my embrace, I’m latching onto you.”

24

Sarah G

KILOMETRO by Sarah Geronimo

Fresh from the pop star princess’ latest album called “Perfectly Imperfect”, Kilometro is a great…

View original post 2,307 more words

Dama Mo Ba Ang Kapaskuhan?

Christmas Lights

Christmas decor sa Ayala Fairview Terraces

Ilang araw na lang at Pasko na pala. Nagsimula na nung isang linggo ang Simbang Gabi. Bakasyon na ng maraming mga estudyante. Marami-rami na rin ang mga nangangaroling na bata, pati na mga dalaga at binata sa labas ng mga tahanan. Kaliwa’t kanan din ang mga pagtitipon sa pagitan ng mga magkakatrabaho, magkakapamilya pati mga magkakaibigan. Ang tanong ko ngayon ay, nararamdaman mo na ba ang Pasko sa lagay na iyan?

Simpleng tanong iyan pero simple rin ba ang mabibigay mong sagot? Sa ngayon, nararamdaman mo na ba ang tradisyong taun-taong pinagdiriwang ng bilyun-bilyong tao sa buong mundo? Nadarama mo ba ang kaligayahan sa paligid na dulot ng pagbibigayan ng regalo, pag-awit ng mga masasayang awiting pang-Pasko, pagbati ng mga mahal sa buhay at pagsasalu-salo ng oras at pagkain kasama nila? Kung oo ang sagot mo, masaya ako para sa’yo. Ako kasi, hindi pa gaano.

Pinakapaborito ko noon ang panahon ng Kapaskuhan. Bakit naman hindi? Bukod sa masaya nating inaalala ang kapanganakan ni Kristo ay maraming pagdiriwang kasama ng pamilya at mga kaibigan. Bata pa man ako ay tuwang-tuwa na ako sa tuwing naririnig ko ang mga himig pang-Pasko sa radyo kahit hindi pa Disyembre. Kahit na may pasok sa eskwela ay gumigising ako ng maaga noon para magdiwang ng misa tuwing Simbang Gabi, at syempre, humagilap ng mga kaibigang maisasama sa pangangaroling kinagabihan. Natutuwa ako sa mga Christmas Party at iba pang pakulong pang-Pasko sa school. Inaabangan ko kung ano ang ihahanda sa Noche Buena. Sa totoo lang, pakiramdam ko noon ang saya-saya lahat ng tao. Haha. Noong mas tumanda na ako ng kaunti, mas inaabangan ko na ang mga reunion kasama ng mga kamag-anak namin. Natutuwa akong makibalita sa aking mga pinsan na hindi ko madalas nakikita. Paminsan-minsan din ay bumibisita kami sa probinsiya ng Ilocos Sur para bisitahin ang mga kamag-anak namin doon. Syempre, hindi rin nawawala ang pakikipagkita ko sa mga malalapit at mabubuting kaibigan sa tuwing darating ang panahong ito. Mininsan na lang din kasi kami magkasama ng matagal-tagal talaga. Bukod sa mga iyan ay marami-rami pa ang nagagawa ko sa mahabang panahon ng bakasyon. Free time e!

Pero nag-iba na ang dating sa akin ng Kapaskuhan. Sabihin na nating mas naintindihan ko na ang mga bagay-bagay tungkol sa pagdiriwang nito. Idagdag pa ang tipong walang hanggang paggastos ng mga tao. Bili rito, bili roon. Regalo rito, regalo doon. Handa rito, handa roon. Tingin ko’y damang-dama mo ito lalo na kung malaki-laki na ang nagagastos mo. Haha. Kapaskuhan din ang panahon ng matindi-tinding traffic sa mga lansangan. Natitiyak kong nabiktima ka na nito lalo na kung nakatira o naghahanap-buhay ka sa Metro Manila. Kung hindi mahaba ang pasensya mo, umaga pa lang masisira na ang araw mo.

Ang problema ng mga tao pag Pasko, ang dami-daming inaasikaso. Kung marami na tayong inaasikaso tuwing ordinaryong araw, mas marami tuwing sasapit ang panahong ito. Kung iisiping mabuti, hindi talaga sa dami ng mga gawain ang problema. Nasa sa atin. Bakit natin hahayaang matabunan tayo ng maraming gawain kung kaya nating bawasan ang mga ito sa simula pa lang? Halimbawa, imbes na makisiksik sa pagbili ng regalo tuwing darating ang buwan ng Disyembre ay umisip at bumili na ng mga ito ilang buwan bago pa sumapit ang Kapaskuhan.

Isa pang problema sa atin, gusto nating puntahan lahat ng Christmas Party. Kung pupwede sana, bakit hindi natin puntahan lahat? Pero kung hindi maaari lalo na kung kapos ka na sa pera at may iba ka pang dapat gawin at atupagin, ayos lang na magpaalam na hindi makapupunta. Sa panahong ito, pinakamaiging ipakita ang ating maturity at pag-intindi sa sarili (pati na rin sa kapwa syempre).

Isa pa sa mga nakikita kong problema natin ngayong Pasko ay hindi tayo marunong mag-enjoy. Bago pa man kasi natin gawin ang mga dapat nating gawin, reklamo agad tayo. Hindi pa nga naiintindihan ang sinasabi sa atin, sumasagot agad tayo. Nasa kalagitnaan pa lamang tayo ng gawain, iba na agad ang iniisip natin. Hindi ba pwedeng focus lang sa kung anong ginagawa sa harap natin mismo?

Ito ang gawin mo. Pag hindi ka na abala (ngayon siguro dahil binabasa mo ito, haha), isipin mo kung para saan ba at ginagawa natin ang ating mga ginagawa ngayon. Bakit tayo nagdiriwang tuwing Pasko? Bakit tayo nagsasalu-salo? Bakit tayo nakikipagkita sa mga kapamilya at mga kaibigan? Sa punto kasi na maalala mo kung bakit mo ito ginagawa, ngingiti ka nang tunay at matutuwa. Mararamdaman mo na uli ang diwa ng Kapaskuhan.

Maniwala ka.

image

KSPs Be Like

Liker 6

Maraming tao ang natutuwa sa tuwing nila-like ang kung anong pinupost nila sa iba’t-ibang social networking sites tulad ng Facebook, Twitter at Instagram. Likas na siguro sa atin ang ganito: na katuwaan o kagustuhan tayo ng mga tao sa ating paligid. At dahil dito, gagawa at gagawa tayo ng paraan para mas maraming tao pa ang magkagusto sa atin. Pero tama bang ganito ang gawin natin? Ating alamin.

Like 2May mga kakilala ba kayong nagtatawag ng tao para i-like ang mga post nila? Yung tipong magpa-private message (PM) sa inyo para puntahan ang profile picture nila para lamang i-like ninyo? Nabiktima na ako nyan. Kayo rin ba? Haha. Kung hindi pa, siguro, kayo ang nambiktima. Haha, biro lang. Ano ba ang mapapala nila kung sobrang dami ang mag-like sa mga post nila? Ah, mayroon pala. Gaganda ang pakiramdam nila. Tataas kumpiyansa nila sa sarili. Maaaring katuwaan din talaga sila. Yun nga lang, kailangan ba talagang mamilit para gustuhin ka ng mga tao? Hindi ba dapat kusa iyon? Problema sa atin, hindi na natin nakikitang nakakahiya mali na pala ginagawa natin pero ginagawa pa rin natin.

Baka sabihin ninyo, why care? Of course, we should care. Oras natin naaabala kung may mga ganyang message para i-like ang post nila. Pangit sabihing parang desperado ang dating pero ganun na nga, hindi ba? Ang mga tao ngayon, sa dami ng ginagawa, ay parang pribilehiyo na lamang ang pagpunta sa mga social networking sites na mga iyan. Uubusin pa ba natin ang oras natin para sa kung ano lamang? Maaari sana kung parte ng proyekto sa eskwela o kaya sa trabaho pero kung para lamang sa maling paraan ng ikatataas ng tingin sa sarili, ay huwag na lamang. Kung tinatamaan ka na, mabuti yan. Kailangan kasi natin minsan ng paalala lalo na kung di na natin alam na mali na pa la ginagawa natin.

Like 4Ang nakakalungkot, may ibang tipong na-addict na sa mga ito. Sila yung mga tipong maaaring may iba dapat na ginagawa pero dahil nga nasanay na, inuuna pa ang pagbabrowse o pagpu-post sa FB, Twitter o IG. Hoy, mag-aral o magtrabaho kayo! Haha.

Ang mga social networking sites ay hindi talaga para sa lahat. Maraming tao ang sensitibo sa mga ipinuposte ng iba habang ang iba naman ay insensitibo sa mga ipinuposte nila. Ang una ay yung tipong madaling maimpluwensiyahan ng mga nakikita at nababasa nila. Minsan, sila rin yung masyadong emosyonal, na tipong inaakala nilang sila ang pinatatamaan ng mga status update, tweet o IG post ng malalapit nilang kaibigan o kakilala. Siguro dapat ipaalala sa kanilang hindi umiikot ang mundo sa kanila at hindi lahat ng sinasabi ng iba ay tungkol sa kanila. Ilan pa siguro sa nabibilang sa pangkat na ito ay yung mga tipong madaling mainggit sa ibang tao, lalo na sa mga kakilala nila mula pa pagkabata. Mabuti sana kung gamitin nila ito para pagbutihin ang sarili pero minsan ay hindi. Yung ikalawang grupo, yung mga insensitibo, sila yung mga nabubuhay sa mga katagang, “It’s my life.” Wala silang pakialam kung may mga masasagasaan sila sa mga ipupost nila, gaano man ito ka-tacky (Sige, i-search mo kung ano ibig sabihin nyan nang makapagkunsulta ka naman ng diksyunaryo. Hehe.). Sila tuloy yung mga nabibiktima ng hide o unfriend button ng mga mabilis mainis. May mga kakilala rin akong gumagawa niyan. Haha.

Like 3Maiging isipin na hindi naman pare-pareho ang mga tao. Nagkakaiba tayo sa uri ng pamilyang pinanggalingan, sa edukasyong ating tinanggap, sa mga kaibigan at mga kakilala, mga impluwensiya, mga binabasang libro, pahayagan o mga artikulo, mga pinapanood na palabas. Magkakaiba rin tayong mag-isip, kumilos at dumama. May tama yung sinasabi ng iba na hindi talaga maiging kinukumpara ang sarili natin sa iba dahil magkaiba ang ating mga pinanggalingan at magkaiba rin ating mga pinagdaraanan at nararanasan.

May nabasa akong isang post na nagsasabing huwag ibase sa mga like ang iyong self-worth. Tama, hindi ba? Wala sa mga ipinu-post natin kung mabuti ba tayong tao. Wala sa ipinu-post natin kung tama ba mga ginagawa natin. Wala sa mga ipinupost natin ang lahat ng katotohan ng mga nangyayari sa atin. Nagiging ugat tuloy ng inggit at inis kahit na hindi ganun ang intensyon natin, hindi ba? Minsan, lumalabas na paligsahan ang nangyayari. Imbes na i-express natin ang ating sarili sa mga social networking sites na ito e gumagawa tayo ng paraan para ma-impress ang iba. Maganda sana kung pareho nating nagagawa ang mga yun sa tuwing may bago tayong post. Pero kung hindi, ayos lang din naman. Basta wag masyadong dibdibin kung kaunti man o kahit wala pa ang mag-like ng mga iyan. Ang mahalaga, nasabi mo o naipakita mo ang gusto mong ipakita.

Huling Salita

Sa mga naghahanap lagi ng likes, sana maraming mag-like sa mga post ninyo. Gandahan ninyo para di nyo na kailangang pilitin mga tao sa pag-like ng mga ito. Wag sanang umabot sa puntong maging mababaw kayo’t tipong masisira na araw ninyo kung kaunti o walang nag-like sa mga post ninyo, ha? Paalala nga pala. Basta wag mag-hoard ng espasyo sa timeline para naman makita naming yung ibang tao, okay? Baka kasi wala nang nagla-like sa mga pinupost mo ay dahil araw-araw ka na lang nakikita. Magpa-miss ka naman.

Ang Gilas Pilipinas sa FIBA World Cup

Gilas Pilipinas!

Nasa alapaap pa malamang ang buong sambayanan isang araw bago magkamit ang Gilas Pilipinas ng kauna-unahang panalo ng ating bansa sa International Basketball Federation, o mas kilala sa tawag na FIBA, sa loob ng 40 taon. Tinalo ng Pilipinas ang Aprikanong bansang Senegal, na sinasabing niyabangan ang ating mga koponan doon sa Espanya kung saan ginaganap ang FIBA. Nakita nila ang hinahanap nila nang manaig ang galing ng ating mga kababayang basketbolista. Kaya ngayo’y di nakakapagtakang masayang-masaya tayo. Pagkatapos ng tatlong napakalalapit na laban sa huling limang laro ng ating pambansang koponan (Croatia, Argentina at Puerto Rico), lahat tayo ay umaasang magkakamit ng kahit isang panalo man lang. At nang magawa ito ng mga kagilalas na manlalaro ng Gilas, buong bayan ang natuwa at nagdiwang.

Nanood ang maraming Pilipino nang ipalabas ang FIFA World Cup dalawang buwan na ang nakararaan. Pero mas maraming Pilipino ang tumutok sa kanilang mga telebisyon at computer nang ipalabas ang FIBA ngayong buwan sapagkat isa sa mga koponang kasali ay ang ating sariling basketball team. Ang Gilas Pilipinas ay kinabibilangan ng mga magagaling na manlalaro buhat sa Philippine Basketball Association (PBA) tulad nina Jimmy Alapag (ng Talk N’ Text; siya ang kapitan ng Gilas Pilipinas), Gabe Norwood (ng Rain or Shine) at LA Tenorio (ng Barangay Ginebra San Miguel) kasama ang isang manlalarong Fil-Am na naglaro para sa mga koponang Washington Wizards at Brooklyn Nets sa National Basketball Association (NBA) ng Estados Unidos, walang iba kundi si Andray Blatche.

Ano ang FIBA?

Ang International Basketball Federation o FIBA (hango mula sa pangalan nito sa Pranses na Federation Internationale de BAsketball) ay ang asosasyon ng mga organisasyon mula sa iba’t-ibang bansa na namamahala ng mga internasyonal na kumpetisyon sa larong basketball. Sila ang nagpapanukala ng mga patakarang internasyonal sa larong basketball, nagbibigay ng panuntunan tungkol sa mga kagamitan at lugar na paglalaruan, nangangasiwa sa paglipat-lipat ng mga atleta mula at papunta sa ibang bansa, pati na rin ang pagkontrol sa mga internasyonal na referees.

Itinatag ang FIBA noong 1932 sa Geneva, Switzerland, dalawang taon mula nang opisyal na kinilala ng International Olympic Committee (IOC) ang basketball bilang sports sa Olympics. Walong miyembro ang kasama sa pagkakatatag nito: Argentina, Czechoslovakia, Greece, Italy, Latvia, Portugal, Romania at Switzerland.

Ang orihinal na pangalan ng FIBA ay Federation Internationale de Basketball Amateur. Subalit simula noong 1989 kung kailan pinayagan ng FIBA ang mga propesyonal na manlalaro tulad ng mga manlalaro mula sa NBA, tinanggal nila ang salitang Amateur pero ipinagpatuloy ang paggamit ng acronym na FIBA.

Ano ang FIBA World Cup? 

Spain_2014_FIBA_Basketball_World_Cup_logo

Ang FIBA Basketball World Cup ay isang internasyonal na kumpetisyon para sa basketball na idinadaos bawat apat na taon (dapat 2018 ang susunod na FIBA subalit iuurong ito ng isa pang taon upang hindi makasabay ng FIFA) at pinasisinaya ng FIBA. Naglalaban-laban ang mga koponan mula sa iba’t-ibang bansa para mapanalunan ang Naismith Trophy, ipinangalan mula sa lumikha ng larong basketball na si James Naismith.

Paano makakasali ang bansa sa FIBA World Cup?

Dalawampu’t apat (24) ang mga koponan na pipiliin upang makasali sa World Cup at sila’y mapipili sa iba’t-ibang paraan. Otomatikong kasali na ang koponan ng bansang pagdarausan nito (1). Ang magwawagi naman sa sports na basketball sa Summer Olympics ay garantisadong kasali na rin (1). Lima ang tinatawag na FIBA zones (limang hati base sa lokasyon o kontinenteng kinabibilangan ng mga sasali: Asia, Oceania, Europe, Americas, Africa), at sa bawat zone ay tinatayang hindi bababa sa dalawa (2) ang makukuha. Madaragdagan ang makukuha depende sa lakas ng mga koponan sa bawat zone. Ngayong taon, anim (6) ang nakuha mula sa FIBA Europe, apat (4) naman sa FIBA Americas, tig-tatlo (3) sa FIBA Africa at FIBA Asia at dalawa (2) mula sa FIBA Oceania. Apat (4) na wild card na koponan din ang pipiliin para makumpleto ang mga magkakatunggaling koponan.

Ayon sa balita, sa 2019 ay itataas ang bilang ng mga maglalaban sa 32 (mula sa 24 na koponan) at pagsasamahin ang dalawang FIBA zones (Asia at Oceania).

Nahahati ang mga laban sa mga sumusunod:

Preliminary Rounds

Ang dalawampu’t apat (24) na koponan ay magkakaroon ng limang laro kalaban ang limang bansang kasama nila sa grupo. Tanging labinganim (16) lamang ang aabante sa susunod na round base sa pagkapanalo at goal averages ng mga koponan sa bawat laro nila. 

Round of 16

Mas mabilis na ang laban sa round na ito sapagkat isang laro na lamang ang kanilang kinakailangan upang umabante. Ang mananalo ay aabante at ang matatalo ay uuwi. Pasok na rito ang mga bansang Espanya, Brazil, France, Serbia, Greece, Croatia, Argentina, Senegal, Estados Unidos, Turkey, Dominican Republic, New Zealand, Lithuania, Slovenia, Australia at Mexico

Quarter-finals

Tig-iisang laban na lamang ang gagawin ng natitirang walong (8) koponan. Apat (4) ang aabante.

Semi-finals at championship

Ang magwawagi sa susunod na dalawang laban ay tatanghaling kampeon. Ang matatalo sa final round ay ang 2nd placer. Ang dalawang matatalo sa semi-finals ay maglalaban upang kamtin ang 3rd place.

***

 

 

Sa mga napanood ninyong laban, aling koponan ang gusto ninyong magwagi hanggang dulo? Maganda sana kung kasama pa rin ang Gilas Pilipinas, pero dahil tanggal na sila sa kumpetisyon, maiging pumili na lang ng ibang susuportahan. Malalakas ang Espanya, Estados Unidos at Greece kaya’t hindi kataka-taka kung ito ang susuportahan mo.               

Gilas2013

GILAS PILIPINAS

Narito ang listahan ng mga magigiting nating manlalaro kasama na ng kanilang coach at iba pang kasama sa buong Gilas Pilipinas team:

  1. Jimmy Alapag (team captain, guard)
  2. LA Tenorio (guard)
  3. Jeffrei Chan (guard)
  4. Jayson Castro (guard)
  5. Gary David (guard/forward)
  6. Ranidel de Ocampo (forward)
  7. Gabe Norwood (forward)
  8. Andray Blatche (center)
  9. Junmar Fajardo (center)
  10. Paul Lee (guard)
  11. Japeth Aguilar (forward/center)
  12. Marc Pingris (forward)
  • Coach: Chot Reyes
  • Assistant Coaches: Jong Uichico, Josh Reyes
  • Consultants: Tab Baldwin, Naxto Lezcano
  • Team Manager: Butch Antonio

#LabanPilipinas (mula sa philnews.ph)

Huling Salita

Bagamat hanggang preliminary rounds lang ang inabot ng Gilas Pilipinas, kakaibang sense of pride naman ang ibinigay nila sa buong sambayanan. Makapasok lamang sa FIBA World Cup ay isa nang karangalan. Ano pa kaya iyong tapatan ang mga malalakas na kalaban? Sa ginawa nila, kakaibang kaligayahan ang idinulot nila sa ating lahat. Trending ang mga hashtag na #puso, #LabanPilipinas at #GilasPilipinas sa nakaraang linggo dahil na rin sa buong pusong paglalaro nila at paglaban para sa ating bansa. Sa bawat shoot nila ng bola sa ring, sa bawat rebound nila kasabay ng pagtalon ng mga higante nilang kalaban, sa bawat steal nila ng bola ay nakatutok tayo’t umaasa sa kanilang tagumpay. Muntikan na tayong umabante sa susunod na round, pero kahit na hindi, pinatunayan nilang magagaling ang mga Pilipino. Wala iyan sa tangkad at laki. Matatangkad man at malalaki ang mga kalaban ay kaya itong tapatan ng ating lahi sa galing, liksi at gilas.