Ang Gilas Pilipinas sa FIBA World Cup

Gilas Pilipinas!

Nasa alapaap pa malamang ang buong sambayanan isang araw bago magkamit ang Gilas Pilipinas ng kauna-unahang panalo ng ating bansa sa International Basketball Federation, o mas kilala sa tawag na FIBA, sa loob ng 40 taon. Tinalo ng Pilipinas ang Aprikanong bansang Senegal, na sinasabing niyabangan ang ating mga koponan doon sa Espanya kung saan ginaganap ang FIBA. Nakita nila ang hinahanap nila nang manaig ang galing ng ating mga kababayang basketbolista. Kaya ngayo’y di nakakapagtakang masayang-masaya tayo. Pagkatapos ng tatlong napakalalapit na laban sa huling limang laro ng ating pambansang koponan (Croatia, Argentina at Puerto Rico), lahat tayo ay umaasang magkakamit ng kahit isang panalo man lang. At nang magawa ito ng mga kagilalas na manlalaro ng Gilas, buong bayan ang natuwa at nagdiwang.

Nanood ang maraming Pilipino nang ipalabas ang FIFA World Cup dalawang buwan na ang nakararaan. Pero mas maraming Pilipino ang tumutok sa kanilang mga telebisyon at computer nang ipalabas ang FIBA ngayong buwan sapagkat isa sa mga koponang kasali ay ang ating sariling basketball team. Ang Gilas Pilipinas ay kinabibilangan ng mga magagaling na manlalaro buhat sa Philippine Basketball Association (PBA) tulad nina Jimmy Alapag (ng Talk N’ Text; siya ang kapitan ng Gilas Pilipinas), Gabe Norwood (ng Rain or Shine) at LA Tenorio (ng Barangay Ginebra San Miguel) kasama ang isang manlalarong Fil-Am na naglaro para sa mga koponang Washington Wizards at Brooklyn Nets sa National Basketball Association (NBA) ng Estados Unidos, walang iba kundi si Andray Blatche.

Ano ang FIBA?

Ang International Basketball Federation o FIBA (hango mula sa pangalan nito sa Pranses na Federation Internationale de BAsketball) ay ang asosasyon ng mga organisasyon mula sa iba’t-ibang bansa na namamahala ng mga internasyonal na kumpetisyon sa larong basketball. Sila ang nagpapanukala ng mga patakarang internasyonal sa larong basketball, nagbibigay ng panuntunan tungkol sa mga kagamitan at lugar na paglalaruan, nangangasiwa sa paglipat-lipat ng mga atleta mula at papunta sa ibang bansa, pati na rin ang pagkontrol sa mga internasyonal na referees.

Itinatag ang FIBA noong 1932 sa Geneva, Switzerland, dalawang taon mula nang opisyal na kinilala ng International Olympic Committee (IOC) ang basketball bilang sports sa Olympics. Walong miyembro ang kasama sa pagkakatatag nito: Argentina, Czechoslovakia, Greece, Italy, Latvia, Portugal, Romania at Switzerland.

Ang orihinal na pangalan ng FIBA ay Federation Internationale de Basketball Amateur. Subalit simula noong 1989 kung kailan pinayagan ng FIBA ang mga propesyonal na manlalaro tulad ng mga manlalaro mula sa NBA, tinanggal nila ang salitang Amateur pero ipinagpatuloy ang paggamit ng acronym na FIBA.

Ano ang FIBA World Cup? 

Spain_2014_FIBA_Basketball_World_Cup_logo

Ang FIBA Basketball World Cup ay isang internasyonal na kumpetisyon para sa basketball na idinadaos bawat apat na taon (dapat 2018 ang susunod na FIBA subalit iuurong ito ng isa pang taon upang hindi makasabay ng FIFA) at pinasisinaya ng FIBA. Naglalaban-laban ang mga koponan mula sa iba’t-ibang bansa para mapanalunan ang Naismith Trophy, ipinangalan mula sa lumikha ng larong basketball na si James Naismith.

Paano makakasali ang bansa sa FIBA World Cup?

Dalawampu’t apat (24) ang mga koponan na pipiliin upang makasali sa World Cup at sila’y mapipili sa iba’t-ibang paraan. Otomatikong kasali na ang koponan ng bansang pagdarausan nito (1). Ang magwawagi naman sa sports na basketball sa Summer Olympics ay garantisadong kasali na rin (1). Lima ang tinatawag na FIBA zones (limang hati base sa lokasyon o kontinenteng kinabibilangan ng mga sasali: Asia, Oceania, Europe, Americas, Africa), at sa bawat zone ay tinatayang hindi bababa sa dalawa (2) ang makukuha. Madaragdagan ang makukuha depende sa lakas ng mga koponan sa bawat zone. Ngayong taon, anim (6) ang nakuha mula sa FIBA Europe, apat (4) naman sa FIBA Americas, tig-tatlo (3) sa FIBA Africa at FIBA Asia at dalawa (2) mula sa FIBA Oceania. Apat (4) na wild card na koponan din ang pipiliin para makumpleto ang mga magkakatunggaling koponan.

Ayon sa balita, sa 2019 ay itataas ang bilang ng mga maglalaban sa 32 (mula sa 24 na koponan) at pagsasamahin ang dalawang FIBA zones (Asia at Oceania).

Nahahati ang mga laban sa mga sumusunod:

Preliminary Rounds

Ang dalawampu’t apat (24) na koponan ay magkakaroon ng limang laro kalaban ang limang bansang kasama nila sa grupo. Tanging labinganim (16) lamang ang aabante sa susunod na round base sa pagkapanalo at goal averages ng mga koponan sa bawat laro nila. 

Round of 16

Mas mabilis na ang laban sa round na ito sapagkat isang laro na lamang ang kanilang kinakailangan upang umabante. Ang mananalo ay aabante at ang matatalo ay uuwi. Pasok na rito ang mga bansang Espanya, Brazil, France, Serbia, Greece, Croatia, Argentina, Senegal, Estados Unidos, Turkey, Dominican Republic, New Zealand, Lithuania, Slovenia, Australia at Mexico

Quarter-finals

Tig-iisang laban na lamang ang gagawin ng natitirang walong (8) koponan. Apat (4) ang aabante.

Semi-finals at championship

Ang magwawagi sa susunod na dalawang laban ay tatanghaling kampeon. Ang matatalo sa final round ay ang 2nd placer. Ang dalawang matatalo sa semi-finals ay maglalaban upang kamtin ang 3rd place.

***

 

 

Sa mga napanood ninyong laban, aling koponan ang gusto ninyong magwagi hanggang dulo? Maganda sana kung kasama pa rin ang Gilas Pilipinas, pero dahil tanggal na sila sa kumpetisyon, maiging pumili na lang ng ibang susuportahan. Malalakas ang Espanya, Estados Unidos at Greece kaya’t hindi kataka-taka kung ito ang susuportahan mo.               

Gilas2013

GILAS PILIPINAS

Narito ang listahan ng mga magigiting nating manlalaro kasama na ng kanilang coach at iba pang kasama sa buong Gilas Pilipinas team:

  1. Jimmy Alapag (team captain, guard)
  2. LA Tenorio (guard)
  3. Jeffrei Chan (guard)
  4. Jayson Castro (guard)
  5. Gary David (guard/forward)
  6. Ranidel de Ocampo (forward)
  7. Gabe Norwood (forward)
  8. Andray Blatche (center)
  9. Junmar Fajardo (center)
  10. Paul Lee (guard)
  11. Japeth Aguilar (forward/center)
  12. Marc Pingris (forward)
  • Coach: Chot Reyes
  • Assistant Coaches: Jong Uichico, Josh Reyes
  • Consultants: Tab Baldwin, Naxto Lezcano
  • Team Manager: Butch Antonio

#LabanPilipinas (mula sa philnews.ph)

Huling Salita

Bagamat hanggang preliminary rounds lang ang inabot ng Gilas Pilipinas, kakaibang sense of pride naman ang ibinigay nila sa buong sambayanan. Makapasok lamang sa FIBA World Cup ay isa nang karangalan. Ano pa kaya iyong tapatan ang mga malalakas na kalaban? Sa ginawa nila, kakaibang kaligayahan ang idinulot nila sa ating lahat. Trending ang mga hashtag na #puso, #LabanPilipinas at #GilasPilipinas sa nakaraang linggo dahil na rin sa buong pusong paglalaro nila at paglaban para sa ating bansa. Sa bawat shoot nila ng bola sa ring, sa bawat rebound nila kasabay ng pagtalon ng mga higante nilang kalaban, sa bawat steal nila ng bola ay nakatutok tayo’t umaasa sa kanilang tagumpay. Muntikan na tayong umabante sa susunod na round, pero kahit na hindi, pinatunayan nilang magagaling ang mga Pilipino. Wala iyan sa tangkad at laki. Matatangkad man at malalaki ang mga kalaban ay kaya itong tapatan ng ating lahi sa galing, liksi at gilas.

Sampung Aral na Matututunan Natin sa Nangyari kay Vhong Navarro

Vhong-Navarro-beaten-up (courtesy of Buzz ng Bayan)

Isang linggo na ring bali-balita sa mga dyaryo, istasyon ng radyo, mga palabas sa telebisyon at internet sites ang pangyayaring pambubugbog sa kilalang komedyante/mananayaw na si Vhong Navarro.

Navarro, Lee, Cornejo (courtesy of push.abs-cbn.com)

Navarro, Lee, Cornejo

Ibinalita na noong Enero 22, 2014 (Miyerkules) ay inimbitahan si Navarro ni Deniece Cornejo (isang babaeng kaibigan) sa condo unit nito sa The Fort, kung saan ay bigla-bigla raw piniringan, pinagbantaan at binugbog ng anim na katao ang komedyante dahil umano sa pagbabanta ng rape kay Cornejo. Sinasabing isa sa mga nambugbog ay ang kilalang negosyante na si Cedric Lee, malapit na kaibigan umano ni Cornejo, na nagkataon daw na dumating kasama ng ilang kaibigan sa condominium noong panahong iyon. Bukod sa pambubugbog ay ipina-blotter ni Cornejo si Navarro dahil sa umano’y attempted rape na nangyari, na pinasisinungalingan naman ng huli. Sinasabi ni Navarro na pinilit lamang siyang sumama sa police station dahil na rin sa takot at pangamba sa buhay niya at ng kanyang pamilya. Ang reklamong isinampa ay ginawa umanong pam-blackmail sa kanya sakaling hindi niya maibigay ang hinihinging 2 milyong piso at kung siya rin ay magsusumbong, na kanya namang ginawa kaya nalalaman natin ang lahat ng ito ngayon.

Sa kasalukuyan ay patuloy na nagpapagaling si Vhong habang nakapagsampa na ng mga kaso ang mga kinauukulan. Nagsampa ang National Bureau of Investigation (NBI) ng serious illegal detention, serious physical injuries, grve threats, grave coercion, unlawful arrest at threatening to publish and offer to prevent such publication for a compensation laban kina Cornejo, Lee, Bernice “Marie” Lee, Ferdinand Guerrero, Zimmer Rance, alias Mike at dalawa pa. Nagsampa naman ng kasong rape ang biktima umanong si Deniece Cornejo.

NBIpresscon-vhong-navarro-deniece-cornejo-cedric-lee-cctv-20140129-002

Presscon ng NBI tungkol sa kaso ni Vhong Navarro

Sawang-sawa na siguro ang mga tao sa isang linggong balitaan na ito tungkol Vhong Navarro, Deniece Cornejo at Cedric Lee. Kaya mainam na alamin natin ang mga aral na ating matutunan sa insidenteng ito bago pa malimutan at mawala sa kamalayan ng mamamayan.

Ang Sampung Aral:

  1. Huwag basta-basta magtitiwala. Ayon na yan sa umano’y biktima na si Vhong Navarro.
  2. Ang ibang tao, kahit na sobrang yaman na, ay gagawa pa rin ng paraan para yumaman ng yumaman kahit sa maling pamamaraan. Dasal at interbensyon sa kinauukulan ang kanilang kailangan.
  3. Sobra-sobra ang anim na katao para mambugbog ng isang tao. Layon bang magturo ng leksyon o lubos na takutin ang binugbog para hindi na magsumbong ang tawag sa ganito?
  4. Hindi dapat nagpupunta sa kung saan lalo na kung di pa naman lubusang kilala ang nag-aaya. Hindi mo alam kung anong naghihintay sa’yo run. Pagkain? Romansa? Baka matinding pagdurusa?
  5. Iba talaga nagagawa ng mga koneksyon, sa mabuting paraan man o masama. Sa kwento nating ito, ang lagay ay masama. Bali-balitang dahil sa mga koneksyon sa militar at gobyerno ng inaakusahang si Cedric Lee ay nagawa na nitong makatakas sa mga ginawang kamalian noon. Nagkaroon na rin umano ng bugbugan sa pagitan nila nina Jessica Rodriguez at asawang David Bunevacz pati na rin sa dating kasintahan nitong si Vina Morales. Dahil umano sa mga koneksyon ay natakot at hindi na nagkaroon pa ng reklamo ang ilan sa mga nabiktimang ito ni Lee.
  6. Hindi lahat ng mga kriminal ay mukhang mga kriminal. Marami nga sa kanila ay maaayos ang hitsura. At magugulat ka na lang dahil iba-iba talaga mga modus operandi nila. Kaya laging mag-iingat.
  7. Mabisang gamit talaga ang CCTV camera. Kaya ayun, lumabas sa ebidensiya kung kanino tumutugma ang kwento sa mga tunay na pangyayari.
  8. Grabe talaga ang media. Nasa kanila ang kapangyarihang ipakita ang gusto nilang ipakita, mahalaga man na isyu o hindi. Kayang-kaya nilang tabunan ang mga mas importanteng isyu ng mga mahalaga rin naman ngunit di ganun kahalaga.
  9. Hindi biro ang kaso ng rape, kahit na ang maakusahan lamang na gumawa nito. Kakaibang stigma ang mapupunta sa’yo kung maakusahan kang gumawa o sumubok gumawa nito. Di naman na kailangan pang ipaliwanag kung ano ang tingin sa’yo ng mga tao kung talagang ginawa mo ito.
  10. Mahirap man sa iba, pero kailangang pigilan ang tawag ng laman. Di na kailangang ipaliwanag pa iyan.

Kahihiyan sa MMFF

 My_Little_Bossings

Ilang araw na rin ang nakalipas mula nang natapos ang dalawang linggong pagpapalabas ng mga pelikulang kalahok sa Metro Manila Film Festival (MMFF). Hindi na ngayon pinapalabas ang mga pelikulang di gaanong pinilahan, o yung mga pelikulang tinatawag nilang nilangaw sa takilya. Sa kabilang banda, palabas pa rin ang mga pelikulang tumabo sa takilya sa maraming mga sinehan sa loob at labas ng Metro Manila. Isang mahalagang tanong: Kapag ba pinipilahan sa takliya, maganda na ang isang pelikula?

Alam natin ang sagot sa tanong na iyan. Hindi. Pero alamin natin kung bakit.

Ayon sa mga balita, ang tatlong pinakatumabo sa takilya  ay ang Boy, Girl, Bakla, Tomboy ng Star Cinema at Viva Films, My Little Bossings ng OctoArts Films, M-Zet, APT at Kris Aquino Productions at Pagpag: Siyam na Buhay muli ng Star Cinema at Regal Films. Isa lang sa mga ito ang pinanood ko, ang Pagpag: Siyam na Buhay. Maayos-ayos naman ang pelikula, may mga nakagugulat na eksena, may mga eksenang nakatatawa. Yun nga lang, walang bago para sa panlasa kaya hindi ko gaanong irirekomenda lalo na sa mga talagang fans ng horror films. Kung gusto nyo pang malaman kung bakit, basahin ninyo ang aking movie review sa isa ko pang blog.

Girl,_Boy,_Bakla,_Tomboy

Pumunta naman tayo sa isa pang pelikulang nabanggit, ang Girl, Boy, Bakla, Tomboy. May kasaysayan ang Star Cinema sa paggawa ng de kalibreng pelikula, mapa-drama man o komedya. Nitong mga nagdaang taon, mas tumututok sila sa paggawa ng mga romantic-comedies o rom-com dahil na rin ang genre na ito ang inaantabayanan ng maraming tao na gustong kiligin mula sa mga paboritong artistang nila o kaya takbuhan panamantala ang kani-kanilang buhay upang sumaya saglit sa paglilibang. Nitong mga nagdaang taon din, isa sa mga lagi nilang ipinapalabas sa MMFF ay pelikulang komedya tampok ang ilan sa mga pinakasikat nilang artista. Sinasabing may puso ang mga komedyang ito, may mga nakakatawa talagang eksena pero may mga di masyadong patok sa panlasa. Corny kumbaga.

An Open Letter to Vic Sotto (mula sa blog ni Lourd de Veyra)

An Open Letter to Vic Sotto (mula sa blog ni Lourd de Veyra)

Ang pinakapinag-usapan naman sa mga nabanggit kong pelikula ay ang My Little Bossings nina Vic Sotto, Kris Aquino, Ryzza Mae Dizon at Bimby Yap. Bakit naman hindi ito pinag-usapan, isa na naman daw walang kakwenta-kwentang pelikula mula sa tinatawag pa man ding Prinsipe ng Komedya ang pelikulang ito. (Sa totoo lang, mas gusto kong tawaging Comedy Prince si Joey de Leon dahil ibang klaseng magpatawa ang kumpareng ito ni Bossing, na mas maikukumpara sa pagpapatawa ni Pidol, ang Comedy King, kung tutuusin.) Biruin mong nanalo pa raw ito ng 3rd Best Picture sa MMFF Awards? Ano kayang kalokohan iyon, ano? Kung ikaw ay isang magiliw na mambabasa ng mga artikulo sa internet, lao na iyong mga pinoposte sa mga social networking site, nabasa mo na siguro ang blog post ni Lourd de Veyra na naglalamang ng isang open letter para kay Vic Sotto. Anong nilalaman ng sulat niyang ito? Alamin natin.

Nanood si Lourd ng pelikulang, My Little Bossings. At ang laki ng problema nya rito. Binanggit niya ang mga nasa ibaba kasama na rin ng aking opinyon tungkol sa mga isyung kanyang binanggit.

  • “Gaano n’yo ba kabilis ginawa ito? May pakiramdam (akong) parang tatlong araw lang eh, parang minadali, or what we in our circles refer to as: PNY (“Pwede na ‘yan.”) [Maling-mali ang itinuturo kung talagang PNY ang pelikula, na kesyo kulang ang oras o abala ang mga artistang parte nito. Hindi sapat na dahilan ang mga ito. Bakit pa kayo gumawa ng pelikula? Para lamang kumita???)
  • “Hindi kami nagbayad ng P220 para bentahan ng pancit canton, tinapay, sabong panlaba, cough syrup, at kung anu-ano pang produkto ang ini-endorse ninyong dalwa ni Kris Aquino. Ganoon ba kayo ka-desperado? Hindi naman siguro.” [Hindi ba’t may commercial breaks tayo sa mga telebisyon at pelikula para sa mga ito? Ang kakapal talaga pag ilalagay pa sa mismong pelikulang pinapanood!]
  • “Bossing, heto lang talaga ang gusto kong sabihin. Ngayon ikaw ay nasa maimpluwensiyal at makapangyarihang posisyon. Kaya mong gumawa ng makubuluhan, isang pelikulang maipagmamalaki ng lahat sa punto de bista ng kultura at estetiko.” [Hindi ba’t dati pa niya dapat ito ginawa? Sukang-suka na ang mga nag-iisip na manonood ng pelikula sa mga tila walang kabuluhan niyang mga pelikula taun-taon.]
  • “Hindi ka na rin bumabata. Panahon nang gumawa ka ng pelikulang puwede mong ipagmalaki sa lahat- mula sa iyong mga magiging apo hanggang sa mga “supladong” kritiko. Minsan kasi may punto rin sila.” [Hindi lang minsan, kundi madalas.]
  • “Nasa posisyon ka nang kumuha ng mahuhusay na manunulat at director na kayang magbalanse ng komersyal na elemento at ng tinatawag na na diskurso sa kondisyong mortal. [Isang patama sa director ng pelikula nilang si Marlon River? Malamang.]
  • Tingin ko naman ay pwede kang gumawa ng pelikulang nakakaalliw at pipilihan ng buong pamilya- na hindi sinasakripisyo ang kalidad ng kwento. Ang tagal mo nang kumikita, bossing. Malaki-laki na rin ang naibigay sa’yo ng taumbayan. Oras na siguro para sila ay suklian. Magbalik ka naman. To whom much is given, much is required, ika nga ng Bibliya. [Napakalking hamon ito para kay Vic Sotto. Ang tanong ay hindi “Kaya kaya niya?” kundi “Gawin niya kaya?”]

Huling Salita

Nagpapasalamat ako kay Lourd de Veyra dahil may isang kilala sa mundo ng telebisyon at panulat ang tumayo at nagsabi sa isang higante sa larangan ng showbiz ang malaking problemang ito sa entertainment media. Taun-taon na lang kasi’y maraming mga walang kabuluhang pelikula ang inihahain sa mga mata’t kaisipan ng mga mamamayang manonood. Biruin mo, higit kumulang sa P200 ang ibinabayad ng bawat isa para lamang manood ng sine? At anong nakukuha? Mababaw o kaya hindi kapani-paniwalang istorya, kaunting luha dito, maraming corny jokes dyan, at wala o kaunting aral ang mahihita. Hindi na ba sila nagsasawa? Kaya, Bossing Vic Sotto at iba pang manggagawa ng pelikulang Pilipino, sana tablan kayo ng mga salita ni Ginoong de Veyra. Di masamang kumita, pero sana pantayan n’yo naman ang ibinabayad ng mga manonood. Kumbaga, gawin nyong sulit ang paggastos namin ng pera. Wag n’yo sana kaming lokohin at dayain sa mga ka-cute-an o kaya pagpapakilig lang ng mga artisita ninyo. Nasa posisyon kayo para magpakita hindi lamang ng magandang pelikula, kundi ng isang obra maestra sa pagbibigay ng aral, pagtaas ng moralidad o pagbusog sa kamalayan at pag-iisip ng mamamayang Pilipino.

P.S.

Apat sa walong kalahok sa MMFF ang napanood ko, at isa na nga rito ay ang Pagpag: Siyam na Buhay na nabanggit ko kanina. Ang pinakamaganda sa kanila ay ang Boy Golden, ang pelikula ni E.R. Ejercito at KC Concepcion. Wag kayong matakot panoorin ang pelikula dahil hindi ito basta-basta ginawa. Si Chito Rono ang nagdirihe nito at natitiyak kong kakaibang karanasan ang makukuha ninyo pag pinanood nyo ito. Maayos din ang 10,000 Hours na tinanghal na Best Picture sa MMFF Awards dahil sa magandang pagdirihe at kakaibang suspense at aksyon na dulot nito. Napasobra nga lang ang tagal sa gitnang bahagi nito pero isang makabuluhang pelikula pa rin naman kung tutuusin. Napanood ko rin ang prequel ng Kimmy Dora pero hindi ko ipinapayong panoorin nyo ito. Magaling si Eugene Domingo, pero walang makapagsasalba sa natitirang manipis na istorya ng kambal na kiyeme.

Movie posters ng 10,000 Hours, Boy Golden, Kimmy Dora, Pagpag: Siyam na Buhay

Best TV Shows of 2013

Unang inilathala ang blog post na ito sa isa ko pang blog (theponderingmoviefan.wordpress.com). Akin lamang niri-repost dito upang mas marami ang makabasa ukol sa mga palabas sa telebisyon na pinakamaganda para sa akin sa taong 2013. Pumasok ba rito ang paborito mo?

 

Best TV Shows of 2013

The year 2013 brought out a lot of good TV. For sure more eyes were glued on the television to feast on shows that entertain, amuse, educate or inform. But what I am about to do now is tell you the best of the best on Philippine cable television, which regularly broadcasts American TV shows.

The year that was made me realize that we don’t need a lot of TV. I always knew that, but because I’m a hardcore TV fan, I have stacked up on shows that were deemed good. However, because I have far more important things to do (Not that I’m telling watching TV is not important. Hey, why am I writing this one right now, right?), I was only able to watch a select few in my spare time. I am narrowing down the Best of TV list into 5 (or 6 as you would know why in a while). Did your favorite make the cut?

TOP 5- MASTERS OF SEX and GAME OF THRONES

MofS

Masters of Sex is the best new American series to debut in the fall season. In addition to very compelling performances from its lead and supporting actors, the series boasts itself with really smart writing and great production values. One might think that this show is too hot for TV just basing on the title. It really is, but the sensual scenes are done in good taste. Moreover, what the show imparts is more than the skin. It looks into the human physiology of sex, and it dwells in the thin line work and relationships and how sex could work for or against it.

Game of Thrones Season 3

Game of Thrones reached a new height this year by surprising everyone (aside from the readers of the books where the series is based) during its The Rains of Castamere episode. That episode alone should be given commendation for being a good display of directing, acting and production skills. Moreover, I think the series is getting better and better one season after another.

TOP 4- AMERICAN HORROR STORY: COVEN

AHSCovenPoster

The top TV show last year still made it to the list of the best this year. Touching the topic of witchcraft, the series remains as campy yet as delightful as ever. The current season may be predictable at times, but it seems like the show’s creators never seem to run out of ideas that would surprise the audience with shocking or jaw-dropping scenes week after week. Not convinced? Watch it.

TOP 3- HANNIBAL

Hannibal

The best new American series to debut last year is Hannibal (it debuted during the first half of the year). Creator Bryan Singer made sure this show sets itself apart from popular versions of the Hannibal Lecter story in both TV and movies. The reimagining he did with Hannibal creates a league on its own: dark, affecting and very beautiful. The powerful performances of the cast and the great directing cap the brilliant production values the series offers.

TOP 2- THE BIG BANG THEORY

The Big Bang Theory Season 7

Even on its 7th season, this comedy series never ever fails to make the audiences laugh with its witty dialogues and smart storylines (I’m looking at you, Modern Family). The characters being portrayed by both lead and supporting cast are still as entertaining as ever.

TOP 1- BREAKING BAD

Breaking Bad- The Final Season

If the year 2013 will be remembered for one television show (yes, one television show only), then it will be remembered because of Breaking Bad, the best among the best this year (or probably the best ever). Ending the series with the final eight episodes of season 5, the team behind the show made it the most suspenseful, the most compelling, the most gripping episodes for the past year. Thanks to the brilliant acting of the cast, the great directing from its roster of directors, the beautiful cinematography, the great and smart writing and good over-all production values, Breaking Bad is the best TV show of 2013.

***

P.S. Three of my favorite reality shows really did great this year. The Voice continues its dominance as the best singing show to grace the golden screen because of the still surprising and entertaining rounds (Audition Round, Battle Round, Knockout Round and Live Shows), great hosting being done by Carson Daly and of course, the great chemistry among its coaches. Survivor has never been as compelling as its last season for a very long time. All the contestants are a hit. Meanwhile, The Amazing Race has never produced a great season for a long time as well and the last season satisfied the fans’ hunger for a great reality racing with its awesome travel destinations and very entertaining contestants.

Conspiracy sa Pamahalaang Aquino

Phil Conspiracy

Kamakailan lang ay naglabas ng ulat ang dating senador na si Kit Tatad sa pahayagang Manila Standard Today na nagsasabing bago pa man opisyal na sumuko ang sinasabing mastermind ng Pork Barrel Scam na si Janet Napoles ay nakipag-meeting muna umano siya sa Pangulong Noynoy Aquino kasama na ang ibang miyembro ng gabinete. Nakagugulat na rebelasyon ito, sapagkat pinalalabas lang nito na ginogoyo tayong mga Pilipino ng mga hinalal nating pinuno. Naiisip nyo ba ang implikasyon nito? Kung totoo man ang balita, ibig sabihin nito’y:

  1. Kasabwat ang Malakanyang at mga miyembro nito sa Pork Barrel scam
  2. Ang pagpupulong ay isinagawa upang maiplano nang maigi ang mga gagawing hakbangin ng gobyerno kaugnay sa kaso ni Napoles
  3. Sina Noynoy Aquino, Mar Roxas at iba pang kilalang pulitikong may mataas na posisyon ay gagawin ang lahat upang pagtakpan ang kanilang kaugnayan kay Napoles na kinikilala ngayong isang gahaman at mandarambong na tao
  4. Malalim pa ang ugat ng Pork Barrel scam na ito, at hindi lamang ang mga nakasuhan na noong nakaraang Lunes, Setyembre 16, 2013, ang mga sangkot dito.

Kung totoo ang mga nabanggit kong implikasyon sa taas, aba’y nakatatakot nang manirahan dito sa ating bansang Pilipinas. Mantakin mong tila wala na pala tayong mapagkakatiwalaang tao sa gobyerno! Ibig sabihin nito’y lahat sila na nasa matataas na posisyon ay magkakasabwat , gagawin ang lahat upang makalikom ng pera sa pamamagitan ng pagnakaw sa kaban ng bayan! Ang mga pulitiko namang walang intensyong gawin ito ay nagkikibit-balikat na lamang at marapat na nadadamay sapagkat wala silang ginagawa upang masupil ang kalokohang ito na nagaganap sa loob ng maraming taon. Mahirap sabihin at mas mahirap tanggapin ang katotohanan, pero sa di nila paggawa ng kahit ano upang maituwid ang mga pagkakamaling ito ay masasabing pinuprotektahan nila ang mga taong sangkot sa kalokohan.

Nabanggit ko sa nakaraang kong blog ang conspiracy theory. Ang mga tao ngayon sa gobyerno ay tila nagku-conspire upang pagtakpan ang malaking pandarambong na nagaganap sa bayan. May babanggiting mga pangalan tulad na nga lamang nina Sexy, Tanda at Pogi pero naniniwala ba kayong sila lang at ang kanilang mga staff ang kasama rito? Syempre, hindi. Sa ilang taong panunungkulan ng mga iyan sa poder, nawili na sila sa kanilang ginagawa at malamang ay gagawin nila ang lahat upang ipagtanggol ang sarili kahit na huling-huli na sila base sa mga ebidensiyang nanggaling sa mga whistleblower pati na sa mga kumakalat na ulat at larawan sa internet. Di ba kayo nagtataka minsan kung bakit may mga pagsabog na nangyayari bigla pag may malalaking balita? Balikan ninyo ang mga naganap nitong mga nakaraang buwan at magtataka rin kayo kung bakit. Pinakamaaalala n’yo siguro ay yung pagpapa-interview ni Kris Aquino kasama ng kanyang mga kapatid dahil di umano sa pananakit sa kanya ni James Yap. Ano ang malaking balita nung mga panahong iyon? Ang isyu ng pag-aari sa lugar ng Sabah. Sinasabing ginagawa umano yan hindi lang ng ating gobyerno kundi pati ng iba pang gobyerno sa mundo upang maiiwas ang napakaimportanteng isyu sa walang kakwenta-kwenta o wala masyadong saysay na usapin gaya ng sa eskandalosang kapatid ng pangulo. May bulong noong mga panahong iyan na kinausap lang talaga ang basketbolistang si Yap dyan para nga mai-divert ang atensyon ng tao. Isip pa kayo ng ibang mga importanteng isyu dati na natabunan na lamang dahil sa mga mabababaw na isyu gaya ng showbiz.

images (5)Pero ibang usapan na ngayon. Di na kasi madaling makalimot ang tao. Pasalamat tayo sa social media gaya ng Facebook, Twitter at Instagram sapagkat laging naipapaalala sa mga tao kung ano ang makabuluhan at hindi naikukubli ng ibang media (television networks, OO, kayo yan) ang katotohanan sa mga makabuluhang bagay na ito, Sinasabing ang giyera ngayon sa Zamboanga ay isa na namang diversionary tactic upang maiiwas ang mata ng publiko sa Pork Barrel Scam. Napaka-walang puso kung gayun ang nag-isip at nagsasakatuparan niyan ngayon kung sakaling gawa-gawa lamang ito sapagkat maraming buhay ang nasasalanta at naaapektuhan dahil dito.

Ano ba ang punto ko sa pagsusulat ng blog post na ito ngayon? Simple lang. Para mamulat tayong mga nakababasa nito ngayon. Mamulat saan? Mamulat sa totoong nangyayari sa lipunan. Ano ba ang nangyayari sa lipunan? Panlilinlang, pansasamantala at pandarambong. Nino at kanino? Malamang, alam mo na ngayon.