Laban, Pilipinas!

Ilang oras na lamang ay magsisimula na ngayong araw, Hulyo 27, 2012, ang palarong pinakainaabangan sa buong mundo, ang Summer Olympics. Gaganapin ito sa London, United Kingdom ngayong taon. Alamin natin ang maiksing kasaysayan ng palarong ito pati na ang mga mapapalad na Pilipinong kalahok dito.

SINAUNANG OLYMPIC GAMES

Ginanap ang orihinal na Olympic Games noong 8 B.C. hanggang 4 A.D. sa Olympia, Greece. Ayon sa Wikipedia, ang mga larong pinagkumpitensiyahan noon ay ang stadion race (kung saan tinatakbo ng mga kalahok ang habang 590 hanggang 790 pulgada), diaulos (takbuhan sa habang 1,300 pulgada), dolichos (3 kilometrong takbuhan) at hoplitodromos (5 kilometrong takbuhan). Bukod sa pagtakbo, kasama rin daw noon ang boxing (sinaunang pagbu-boksing o pygmel pygmachia), wrestling (pale), pankration (isang klase ng laro noong maihahalintulad sa Mixed Martial Arts ngayon) at chariot race.Ang mga nananalo noon sa sinaunang Olympics ay pinagkakalooban ng olive branch bukod pa sa malaking halaga ng salaping matatanggap nila sa kani-kanilang lugar.

MAKABAGONG OLYMPIC GAMES

Noong 1896 ginanap ang unang makabagong Olympic Games. Si Baron Pierre de Coubertin ang nagtatag ng tinatawag na International Olympic Committee, ang organisasyong nagpapasinaya ng makabagong Olympics. Unang ginanap ang makabagong Olympics sa Athens, Greece bilang paggunita sa sinaunang palaro rito.

Tumagal ng higit isang linggo ang unang taon ng Olympics (Abril 6- Abril 15, 1896). Ito ay nilahukan ng labing-apat (14) na bansa at dalawang daan at apatnapu’t isang (241) atleta. Kabilang sa mga palaro noon ang athletics, cycling, fencing, gymnastics, shooting, swimming, tennis, weightlifting at wrestling. Nagkamit ng pinakamaraming gintong medalya noon ang Estados Unidos (11), na sinundan ng Greece (10). Natalo man sa ginto, nangunguna naman ang huling nabanggit na bansa sa talaan ng may pinakamaraming medalya kasama na ang pilak (silver medal) at tanso (bronze medal).

Courtesy of ABS-CBN

PILIPINAS SA OLYMPICS

Nagsimula ang pagsali ng Pilipinas sa Olympics noong 1924 sa Amsterdam, Netherlands. Mula noong taong yun ay nakapag-uwi na ang ating mga magigiting na atleta ng siyam (9) na medalya, dalawang (2) pilak at pitong (7) tanso. Mailap ang gintong medalya sa atin dahil ni minsan ay di pa rin natin ito nakakamit. Sayang lamang dahil may panahong makukuha na sana natin ito pero dahil sa ilang kadahilanan ay nabigo pa rin tayo. Pinakamagandang halimbawa n’yan ay ang paglaban ni Mansueto “Onyok” Velasco sa larangang ng boksing noong taong 1996 sa Atlanta, Estados Unidos. Inakala ng lahat na maiuuwi n’ya ang gintong medalya dahil sa kanyang pinakitang galing at husay sa pagsuntok sa kalaban. Pero tila iba ang nasaksihan ng mga hurado dahil ang kalaban niyang si Daniel Petrov ng Bulgaria ang pinaburan nila. Umuwi tuloy siyang pilak ang dala-dala.

Ngayong Olympics 2012 ay labing-isa (11) ang kalahok ng bansa sa London. Ayon sa website ng ABS-CBN, ang ating mga kalahok ay sina:

JASMINE ALKHADI

- Swimming (100M freestyle)

MARK ANTHONY BARRIGA

- Boxing (49 kg light flyweight)

DANIEL CALUAG

- Cycling (BMX)

HIDILYN DIAZ

- Weightlifting (59 kg)

RENE HERRERA

- Athletics (5,000 m run)

TOMOHIKO HISHINA

         - Judo (100+ kg, superheavyweight)

JESSIE KHING LACUNA

         - Swimming (200M freestyle)

BRIAN ROSARIO

         - Shooting (skeet)

MARESTELLA TORRES

         - Atheletics (Women’s Long Jump)

MARK JAVIER

         - Archery (Men’s Individual)

RACHELLE ANNE CABRAL

         - Archery (Women’s Individual)

Kahit pa labing-isa lamang silang atleta nating lalaban upang patunayang magagaling ang mga Pinoy sa iba’t-ibang palakasan ay marapat na tayong matuwa dahil kabilang sila sa pinakamagagaling sa buong mundo. Umasa tayong makamit nila ang di pa nakakamit ng sinumang Pilipino, at iyan ay ang makasungkit ng medyang ginto.

Laban, Pilipinas!

Lutong Macau

Madalas sabihing niluto ang isang kontes o laban kung hindi nanalo ang itinuturing na mas magaling na kalahok, koponan o manlalaro. Sa kung anumang dahilan, nabigong iuwi ng mas magaling ang karangalan kaya inis, pikon at galit ang mga manonood na talaga namang sumusubaybay sa naging paligsahan.

Ganitong-ganito ang nangyari sa katatapos lamang na laban ni Manny Pacquiao laban kay Timothy Bradley. Hindi makapaniwala ang lahat ng nanood na natalo si Pacquiao via split decision. Isang hurado ang nagsabing nagwagi siya sa puntos na 115-113 ngunit dalawang hurado ang nagbigay ng ganyang puntos para naman kay Bradley. Natulala ang buong mundo. Tila maiyak-iyak si Pacquiao. Nasorpresa at di rin makapaniwala si Bradley. Alam n’yo ba ang mga sinabi nila pagkatapos ng laban? Heto ang kanilang mga sinabi sa kumausap sa kanilang si Mario Lopez:

Bradley: “Manny’s a beast. He’s got fast hands. I held up. I gotta give him a rematch. I gotta give him a shot to get his title back.”

Pacquiao: “The fight is good. He’s very strong, he moved around. He’s undefeated. But I believe I won the fight.”

Ayon pa sa artikulong ito mula sa interaksyon.com:

Bradley: “Every round was pretty close. Pacquiao won some of the early rounds. I control the latter rounds with my jab. I need to go home and review the tape.”

Pacquiao: “Most of his punches only hit my arms. I don’t know what happened.”

Hindi rin makapaniwala ang promoter na si Bob Arum. Ayon sa artikulong ito mula sa Yahoo! Sports, sinabi n’yang:

Arum: “Can you believe that? I had it 10-2! After I got into the ring after the fight, I went over to Bradley and said, ‘You did very well.’ He said, ‘I tried hard but I couldn’t beat the guy.’ This is crazy. You talk about killing boxing? All three scorecards you throw out.”

Sa totoo lang, mapapaisip ka bakit ganun ang nangyari. Lahat na yata ng mga nakapanood sa laban ay nagsasabing di hamak na panalo nga si Pacman. Malakas si Bradley lalo na nung unang mga round pati na nung Round 10 pero mas magaling si Pacman. Hindi man n’ya napatumba ang kalaban, maraming beses na pinatama ni Pacman ang kanyang mga suntok sa mukha at katawan ni Bradley. Ayon sa mga sports analysts na nanood at sumubaybay sa laban, panalo si Pacman.

Isa lang ang naiisip kong dahilan kung bakit niluto ang laban: pera. Tingin mo ba’y magkakaroon ng interes ang mga tao sa bagong makakaharap ni Pacquiao sakaling siya ang manalo kung hindi rin naman si Floyd Mayweather, Jr. ang kanyang makakatunggali? Magaling si Bradley, pero mas gusto ng maraming si Mayweather na ang makalaban ng Pambansang Kamao. Tingin ko’y pinili si Bradley na ipantapat kay Pacman dahil sa malinis nitong rekord na 29 panalo at walang talo sa larangan ng pagbu-boksing kagaya ni Mayweather. At habang hindi pa magaganap ang dream match na Pacquiao vs. Mayweather ng marami, palalakasin muna ang interes ng mga ito sa pamamagitan ng isa pang pagtutunggali. At hanggang may interes ang mga tao, gagastos at gagastos sila para lamang subaybayan ang magiging bakbakang muli ng dalawa.

Sa mga ganitong labanan, hindi na dapat nagtatakang nagkakaroon ng lutong macau. Para sa ibang tao kasi’y talagang laru-laro lang ang ibang bagay, kasama na ang ganitong pangyayari kahit pa nadudungisan ang pangalan ng iba (sa nangyaring ito, kredibilidad sa boksing ang nadumihan). Buti na lamang para sa iba, nagiging daan ito para mas tumibay kung ano ang kanilang paniniwala. Kung mayroon ka mang makikita talagang kahanga-hanga kay Pacquiao pagkatapos ng laban, ito ay ang kanyang pananalig sa Panginoon. Base sa kanyang kilos at galaw, pinasalamatan pa rin n’ya ang Diyos kahit na siya ay nabigong manalo. Atin nga lamang ipanalangin na sana sa susunod, manaig na kung ano ang tama at totoo.