Sampung Pinakanakakainis na Nararanasan ng mga Pilipino Araw-araw

Gumising kang masaya at punong-puno ng pag-asa. Naligo, nagbihis at kumain na maganda ang pananaw sa buong araw na masisilayan. Wari’y handang-handa kang harapin ang mundong sa’yo ay naghihintay. Pero, pero, pero, dumaan ang araw at ang mukha mo’y di maipinta. Kombinasyon kasi ito ng pagkagalit, pagkainis at pagkawalang-gana. Tinatanong pa ba kung bakit? Malamang, may mga bagay na nagpagalit o nagpainis sa’yo buong araw. Anu-ano ang mga bagay na ito? Kasama ba ang mga nakasulat dito sa listahan mo?

Heto ang Sampung Pinakanakakainis na Nararanasan ng mga Pilipino Araw-araw:

1. TRAPIKO

Traffic (World's largest traffic jam in history happened in China- image from autoevolution.com)

May mas nakakainis pa ba sa hindi umaandar na sasakyan sa kalsada kung mahuhuli ka na sa klase o trabaho? Isa na ito sa mga pinakapangit na imahe ng punong lungsod ng bansa, ang Metro Manila. Ano kamo ang mga dahilan? Mga ginagawang kalsada, mga tsuper na matitigas ang ulo’t ginagawang kaharian ang mga kalye pati na rin mga walang disiplinang pedestrian. Isama na rin natin ang hindi maayos na traffic management na isinasagawa ng gobyerno. Mapaumaga man o gabi (kahit na gabing-gabi na, sa totoo lang), kasagsagan ng matinding trapiko ang mga daanan.

2. MAHABANG PILA

LRT queue (image courtesy of GMA News TV, taken from paanomagingpinoy.files.wordpress.com)MRT/LRT. Terminal ng mga sasakyan. Bangko. Grocery. Restaurant. Parte na ng buhay ng mga tao ang pagpila. Nariyan ang pagpila ng napakatagal sa MRT at LR na talagang susubukin ang pasensya mo (pati na rin galing sa pag-iwas sa mga mandurukot). Kung may pila sa tren, may pila rin syempre sa mga terminal ng jeep, FX at taxi. Minsan mabilis lang ang pila lalo na kung hindi na rush hour pero may pagkakataon ding ilang bloke ang haba. Maaga kang nagpunta ng terminal? Bale wala rin yan kung ikaw ang unang pasahero ng dambuhalang van na dapat punuin bago kayo umalis. Mapapakamot ka na lang ng ulo talaga minsan. Sino na ang “nabiktima” ng napakahabang pila sa mga bangko? Isang oras lang ang break mo at isang oras din kung minsan ang bubunuin mo makabayad lang dito. Buti’t nauso ang e-payment­ kaya’t di na kailangang pumunta lagi sa mga bangko para magbayad. Buti sana kung maaaring gamitin ang cellphone o kaya gumawa ng ibang makabuluhang bagay habang naghihintay pero hindi. Sa pagkakaalam ko, iilang bangko lamang ang nagpapahintulot nito. Mahaba rin ang pila minsan sa mga grocery store kaya maiging mamili kung kailan hindi pa marami ang mga tao rito. May mga pila rin sa mga restaurant. Kahit na gutom na gutom ka na pero dahil gusto mong kumain sa mga lugar na puntahan talaga (dahil mura o masarap ang pagkain kahit mahal), pagtiyatiyagaan mo talaga.

Kahit saan, kahit kailan, magiging parte na yata palagi ng buhay ng tao ang pagpila.

3. MGA DI KANAIS-NAIS NA KATRABAHO

Pangit na KatrabahoMga bosing man o kapwa empleyado, di na yata maiiwasang minsan ay mayroong tayong makakatrabaho na hindi natin tipo ang ugali. Mayabang, power-tripper, madamot at kung anu-ano pang kagaspangan ng ugali ang kanilang pinapakita kaya di natin sila ganun kagusto. Naiisip siguro ng iba, pag minsanan lang nakikita, ayos lang. Pero kung buong araw araw-araw, sana hindi na lang. May dahilan kung bakit sila hindi kanais-nais sa iyong mga mata, at sana’y magawan ng paraan para naman maging payapa at masaya ang lugar na inyong pinagtatrabahuan.

4. MGA TSISMOSO AT TSISMOSA

Tsismis (from getrealphilippines)Ginagawang libangan ng ibang tao sa komunidad man o trabaho ang pantsitsismis. Ang iba, natutuwang sila ang nangunguna sa pantsitsismis tungkol sa buhay ng iba. Yung iba naman, ang saya-saya pag nangangalap ng tsismis dahil may ipangtsitsismis sila sa iba. Totoo man o hindi ang itsinitsismis, ang daming naaapektuhan nito. Reputasyon ng mga taong bida sa tsismis, pati na rin pagkatao ng mga nangtsitsismis. Bakit pati mga nangtsitsismis damay ang pagkatao? Dahil imbes na harapin ang tunay na problemang pinagtsitsismisan nila o pag-usapan ang mga magagandang bagay sa paligid nila ay nantsitsismis sila. Mapapasabi ka na lang ng “Tse!”, hindi ba? Hehe.

5. SOBRANG PAG-UULAN O KAYA GRABENG INIT NG ARAW

Ulan (image courtesy of theorganicprepper.ca)Isa sa mga pinakanakakainis na pangyayari ay yung mababasa ka dahil sa pag-uulan gayung pusturang-pustura kang papasok sa trabaho. Isama na rin ang grabeng pawis na aabutin mo kung maabutan mong tirik na tirik naman ang araw sa kalangitan. Mapapaisip ka minsan, hindi ba pwedeng yung tamang balanse ng ulan at init lang? Sa isang tropikal na bansang tulad ng Pilipinas, hindi posible yun para sa buong taon. Yung ibang tao, naiinis pag sobrang init at sana raw umulan. Pero pag umuulan na, maiinis pa rin at napakalamig naman daw. Ano ba talaga, ate’t kuya?

6. MGA BALITA TUNGKOL SA MGA PANGIT NA MGA KALSADA, MGA NAKATIWANGWANG NA PROYEKTO AT IBA PANG REKLAMO LABAN SA MGA PROYEKTO NG GOBYERNO 

bataan_nuclear_power_plant (image courtesy of getrealphilippines.com)Nakakatuwang makita na kumikilos ang gobyerno sa iba’t-ibang pagpapagawa ng kalsada, pagbubuo ng pampublikong gusali at pagpapatupad ng magagandang programa sa paligid. Ibig sabihin nito’y kumikilos talaga sila. Pero ang nakakainis niyan, may mga pagkakataong sisimulan nilang gawin pero di rin naman tatapusin. Malalaki mang proyekto (tulad ng Bataan Nuclear Power Plant) o hindi (pagsasaayos ng tulay o kalsada), nakakainit ng ulo na bigla na lamang silang mahihinto. Ang nangyayari tuloy, nakatiwangwang ang mga ito. Imbes na pakinabangan, ang perang ginasta ay nasayang.

7.1 MAMAMAYANG MATITIGAS ANG ULO

Sinabi ng bawal tumawid, tumatawid pa rin. Nakasaad na nga sa pader na bawal pumarada, pumaparada pa rin. Bawal ang mangurakot, nagnanakaw pa rin. Naaapektuhan tuloy hindi lamang iba kundi ang lahat dahil matitigas ang mga ulo ng marami sa atin.

7.2 MGA TAMAD NA TAO

Tamad (image courtesy of The Simpsons)Isasama ko na ito sa # 7 para magbigay-daan sa isa pang nakakapagpainis sa mga Pilipino. Alam mo yung mga tagpong kilos ng kilos ang lahat pero may isa o iilang taong nakaupo o nakahiga lang at walang ginagawa? O kaya yung tipong nabiyayaan ng pamilyang kayang magpaaral pero tinatamad pumasok sa walang mabigat na kadahilanan? O kaya may magandang trabaho pero binabalewala ito? Hindi ka ba naman maiinis sa kanila kung nakikita mo lang silang nakanganga at walang ginagawa?

8. MGA PANGIT NA PALABAS SA TELEBISYON

images (5)

Nakalilibang ang panonood ng telebisyon. Sa araw-araw ay may mga iilang programang talagang nakapagbibigay-saya, nakakapagdagdag ng kaalaman at nakakapawi ng pagod mapaumaga man, tanghali o gabi. Yun nga lang, mas marami yata ang pangit na palabas ngayon, sa lokal na telebisyon man o cable. Kung ililista lahat ng mga programa sa telebisyon, mabibilang lang siguro sa daliri ang talagang kailangan ng mga tao. Ang iba’y pang-distract lang habang ang iba’y tila pinapalabas lamang para may mapanood. Ang nakakatakot pa nya’y ginagamit minsan ang mga programa sa telebisyon para i-brainwash ang mga tao upang mawalan ng pakialam tungkol sa kung anu-ano ang talagang nangyayari sa paligid. Madalas din ay ginagawa ang mga itong pagsasaboy ng propaganda na ikakabuti lamang ng iilang tao.

9. MGA MINAMAHAL SA BUHAY

Bad Family (image courtesy of applywithin.co.nz)Mahal natin ang pamilya natin, mga kaibigan o mga sinisinta. Pero aminin mong sila rin minsan ang mga pinakanakakainis na parte ng araw mo. Haha. Dahil man sa kakulitan nila, kabiguang gawin ang mga dapat nilang ginawa o pagiging iresponsable sa ibang mga bagay, parte ng pakikipagbaka sa buhay ang intindihin ang mga mahal sa buhay, kahit na may mga panahong nakakainis talaga sila.

10. MABAGAL NA INTERNET CONNECTION

Internet memeIto na yata ang pinakanagpapainit sa ulo ng maraming tao araw-araw. Yung tipong nagbabayad ka naman palagi buwan-buwan sa Globe, Smart, PLDT o kung ano pang ISPs pero di mo nagagamit ng maayos yung internet connection mo. Sinasabi sa mga balita na ang Pilipinas ang isa sa may pinakamahal pero pinakamabagal na koneksyon sa buong mundo. Sana naman, gumawa ng paraan ang gobyerno natin tungkol dito. Di mo tuloy maiiwasang mainggit kung minsan sa ibang bansa dahil kahit sa mga kalsada nila dahil mayroong libreng internet na, mabilis pa!

BONUS: MASAMANG PAG-UUGALI NG SARILI

SELF (image courtest of digitaltrends.com)

Tingin mo hindi ko isasama ito? Mareklamo tayong mga tao, lalo na ang mga Pilipino. Mahilig din tayong mamintas ng pagkakamali o pagkukulang ng iba. Mabuti sana kung nakakaisip tayo ng paraan para solusyunan ang maraming problema sa paligid pero karamihan sa atin, magaling lang sa pagbato ng putik sa iba. Piliing maging parte ng solusyon. Kumilos at pagbutihin ang ginagawa.

***

Ngayong alam na natin ang mga nagpapainis sa atin, isipin naman natin kung paano ang mga ito masosolusyunan. Siguro, pwedeng matulog at gumising ng mas maaga para hindi mahuli sa pagpasok. Pwede ring iwasan ang mga taong ang hilig lamang ay pag-usapan ang buhay ng may buhay o kaya yung mga taong walang magandang maidudulot sa atin. Igihan din ang pagpapabuti sa sarili, at idamay na ang iba sa pamamagitan ng pag-iimpluwensiya sa kanila ng magagandang katangiang mayroon ka.

Minsan, alam ng mga tao ang sagot sa mga problema nila, kaya lang, walang silang lakas ng loob para gawin ang mga ito o binabalewala lang nila ang katotohanang nalalaman nila ito. Ikaw, pumili ka. Magreklamo o kumilos.

Sang-ayon ka ba sa Tatlong Araw lang na Pasok sa Eskwela?

DepEd (mula sa philstar.com)

Isang linggo na ang nakakaraan nang unang marinig ang balita tungkol sa panukalang gawing 3 araw na lamang ang pasukan sa ibang mga pampublikong eskwelahan. Sang-ayon ka ba rito o hindi?

Mayo 28, 2014 unang lumabas ang balitang maaaring gawing tatlong araw ang pasukan sa ibang eskwelahan sa Metro Manila pag sobrang dami ng mga estudyante ang magsipasukan. Ito ang isa sa mga naisipang paraan ng Departamento ng Edukasyon (DepEd) ukol na rin sa padami ng padaming mag-aaaral na pumapasok sa eskwela at kakulangan ng mga kwarto na pinagdarausan ng mga klase sa mga bata. Ibig sabihin umano nito, isang batch ng mga estudyante ang papasok tuwing Lunes hanggang Miyerkules at ang isa pang batch ay tuwing Huwebes hanggang Sabado. Sinasabi naman ng DepEd na kailangan pa ring kumpletuhin ng mga mag-aaral ang hindi babawas sa 180 na pasok sa eskwela kahit pa ipanukala ang 3-araw na pagpasok sa bawat linggo. Kakailangan din umano ng istriktong pagmu-monitor para matiyak na naukakakuha pa rin ng magandang edukasyon ang mga bata.

Eskwela (mula sa philstar.com)

Isa sa mga problemang kinahaharap ng gobyerno ay ang sobrang dami ng mga mag-aaral sa mga pampublikong eskwelahan. (Ang larawan ay kuha mula sa philstar.com)

Kung ako ang tatanungin…

Maayos na solusyon man ang naisip na panukalang ito ng DepEd , hindi ito ang pinakamagandang solusyon. Imbes na panandaliang sagot kasi sa suliranin ang isipin, bakit hindi umisip at gumawa ng solusyong pangmatagalan? Bakit hindi magpagawa ng mga gusaling dagdag sa mga paaralan? Gawing maigting ang pagpaplano at maganda ang pagpapagawa nito upang bawat espasyo ay magagamit ng wasto. Bakit hindi rin taasan ang sahod ng mga magigiting nating guro upang mas galingan nila ang kanilang ginagawa at para na rin mas marami ang mahikayat sa pagtuturo? Hindi magiging mukhang pera ang labas nila kundi tamang kompensasyon lamang sa lahat ng ginagawa nila para sa kanilang mga estudyante.

Baka bigla mong tanungin, saan hahanap ng budget? Sa laki ng perang nakukolekta sa buwis at pati na budget na inilalaan sa ibang mga bagay na hindi naman kasinghalaga ng edukasyon, mayroong pagkukunan ng budget kung tutuusin! Ano pang pwedeng gawin? Pigilin ang korupsyon. Hiyain ang dawit dito sa publiko para matuto sila at para na rin matakot ang mga nagbabalak na gumawa pa nito. Imbes na nagagamit para sa lahat ang pera ng bayan e walanghiyang ginagamit pala sa pansarili ng ibang mga walangkwentang opisyal na nasa pwesto kaya edukasyon at iba pang sektor ng lipunan ang naaapektuhan tuloy.

Kaya kung gusto talaga ng gobyernong ito ni Aquino na maiba naman ang problemang kinakaharap taun-taon sa sektor ng edukasyon at magkaroon ng tunay na pagbabago sa buhay ng mga batang magpapalakad ng bayan sa hinaharap, gawin nila ang tama at nararapat.

Ang Huling Balita

Ayon sa bali-balita, hindi na itutuloy ng DepEd ang panukala sa ngayon. Hindi pa raw tapos ang kanilang pag-aaral tungkol dito kaya ibang paraan na lang muna ang kanilang gagawin para solusyunan ang problema sa edukasyon. Isa sa mga ito ang tinatawag na student transfer kung saan ang sobra-sobrang mag-aaaral sa isang eskwela ay ipupunta araw-araw sa isa pang eskwelahan kung saan sila tuturuan at ibabalik uli sa eskwelang kanilang pinanggalingan sa pamamagitan ng mga van ng DepEd.

Kamusta Ka, Kaibigan?

Sarap magkaroon ng kaibigan, ano?

Ay, kulang pala yun.

Masarap magkaroon ng tunay at totoong kaibigan.

Yung tipo ng kaibigan na kilala ka sa kung ano ka o sino ka. Yung tanggap ka ng buong-buo. Yung walang gaanong kondisyon (o minsan pa nga, wala talagang kondisyon). Yung tipong basta ikaw lang, pwede na. Kwentuhan, kantahan, kainan, biruan, lakad-lakad, dramahan (sa iba, haha) at kung anu-ano pa’y pupwedeng gawin mo kasama niya. Masaya ka sa ginagawa n’yo at masaya siya na kasama ka niya. Sa ideyal na mundo, ganyan lagi ang kaibigang ating makikilala.

Fist Bump (taken from kennyruby.com)

Alas, wala tayo sa ideyal na mundo. Sa tunay na buhay, marami tayong tao na makakasama. Marami sa kanila ay ating makakasalamuha at makikilala talaga. Marami ang ating magiging kaibigan. Ang iilan sa mga kaibigan na ito ay magiging tunay at totoo. Ang iba nama’y magiging inspirasyon. Mayroon ding manggagamit lamang.

Sa totoo lang, lahat ng relasyon ay may paggagamitan na nangyayari. Di ba’t sa kalikasan ay may paggagamitan sa paggitan ng mga hayop, halaman at kung anu-ano pang organismo? Nariyan ang komensalismo (kung saan sa pagitan ng dalawa ay may isang nakikinabang habang ang isa ay di naman naaapektuhan), myutwalismo (ang parehong organismo ay nakikinabang), amensalismo (ang isa’y naaapektuhan habang ang isa’y hindi) at parasitismo (ang isa’y nakikinabang habang ang isa’y naaapektuhan). Sa mga tao, parang ganyan din minsan ang nangyayari pero di mga yan ang katawagan. Minsan, pagmamahalan. Minsan, pakikisama. Minsan, pakikitungo ng maayos. Minsan, pang-uuto o panggagantso. Minsan din, pang-aabuso. Pero minsan din naman, pagkakaibigan.

Diyamante ka ba o graba?

Diamond (taken from aetherforce.com)

Manuri tayo ng kakaibiganing tao. Hindi lahat ng mabait ay mabuti. Hindi lahat ng masayang kasama ay masayang kaibiganin. Paranoid ang dating pero wala namang masama sa pagiging mapanuri. Aalamin mo lang naman kung sino mga totoo sa hindi. Mag-obserba ka lang. Tingnan mo mga gawain nila at pakikitungo nila sa’yo. Pakinggan kanilang mga sinasabi. Kung maaari, sa lahat ng pagkakataon. Ang pagkakaibigan naman kasi hindi lang dapat nadarama sa mga kasiyahan at kagalakan ng ating mga buhay. Madalas pa nga itong nadarama pag nasa ibaba tayo ng gulong ng palad. Kaya kung nakakilala ka ng mga totoo at mabubuti talagang mga kaibigan, wag mo na silang pakakawalan. Sila ay mga diyamante sa dagat na puno ng graba.

Mga Dahilan ng Pagkakaibigan

Kung tutuusin, may mga kanya-kanya tayong pakay kung bakit tayo nakikipagkaibigan. Nandyan yung gusto nating may tumanggap sa atin, anuman ang mayroon o wala tayo, kung sinuman tayo sa labas at lalung-lalo na sa loob. Hindi lahat ng tao maiintindihan tayo, kaya kay sarap sa pakiramdam kung may taong talagang makakaintindi at tatanggap sa atin ng buong-buo. Nandyan din yung gusto nating humanap ng kaugali o kaya nama’y kasundo natin. Hindi ba’t masaya kung may taong nakakaalam sa pakiramdam natin sa mga bagay-bagay na gusto o kaya ayaw natin sapagkat nararamdaman din niya ito? Minsan, gusto lang nating may makasama, o kaya makaagapay sa ibinibigay na hamon ng buhay. Minsan din, nais lang nating may makausap at makinig sa atin o magbigay ng payo.

Maaaring sabihin ng iba, di ba’t sinabi ko kanina na may paggagamitan na nangyayari? Oo, tama yun.  Pero iba namang paggamit ang nangyayari: kusa ito at walang masamang intensyon sa pagitan ng magkaibigan. Paggamit pa rin ba ang tawag dun? Hindi, kundi, pagtulong, pagkalinga, o pwede na ring pagmamahal.

Limang Katangian ng Tunay at Totoong Kaibigan

Pinky Promise (from wbez.org)May nabasa akong artikulo sa website na Lifehack tungkol sa mga katangian ng isang tunay at totoong kaibigan. Una sa mga binanggit ng artikulo ay magaling makinig. Yung tipong di lang palaging tungkol sa kanya ang kanyang sinasabi. O kaya pag nagsasalita ka, tipong nakikinig talaga siya at hindi lang yung hinihintay kang matapos sa pagsasalita. Ikalawa, sinsero. Sasabihin ng isang kaibigan ang mali sa iniasal o ginawa mo hindi katulad ng iba na maaaring sabihing ayos lang ang ginawa mo pero sisiraan ka sa ibang tao pag nakatalikod ka. Ikatlong katangian, tatanggapin ka ng kumpleto. Di ka niya susubukang baguhin lalo na kung ayaw mo o di ka kumportable rito. Ikaapat, maaasahan. Walang maraming dahilan. Pag siya ay iyong kailangan, pipilitin niyang ikaw ay damayan sa kung anumang paraan. Ikalima, di mo lang siya nakikita sa mga social networking site. Nakikita, nadarama at nakakapiling mo rin siya. Gagawa siya ng paraan at magbibigay ng oras para talaga magkita at magkausap kayo kahit papaano.

Ikaw, anong klaseng kaibigan ka?

Abala

Abala. Abala. 

Iyan ay mga salitang pareho ang mga titik pero magkaiba ang pagkakabigkas at pagkakahulugan. Ang unang salita ay binibigkas na a-BA-la, kung saan nasa gitnang pantig ang diin o stress. Ang isa naman ay aba-LA kung saan nasa huling pantig ang diin. Ayon sa UP Diksiyonaryong Filipino (Binagong Edisyon), ang ibig sabihin ng abala (bigkas: aBAla) ay pansamantalang paghinto. Ilan sa mga kasingkahulugan nito ay gambala, abal-abal o antala. Ang ibig sabihin ng abala (bigkas: abaLA) ay kasalukuyang may ginagawa o buhos na buhos ang pag-iisip sa isang gawain na kapareho ng ibig sabihin ng salitang aligaga o busy sa Ingles.

Sabi sa isang artikulong nabasa ko, maiging iwasan ang salitang abala (busy) pag tinatanong ng kung sino kung kamusta ka na. Lahat naman daw kasi tayo ay abala. Ang argumento ng nagsulat ng akda, lahat tayo ay may 24 oras sa isang araw at 7 araw sa isang linggo at depende sa atin kung paano natin gagamitin ang mga oras na mayroon tayo. Kumbaga, lahat tayo ay binayayaan ng oras bagamat di pare-pareho pagkat iba-iba kung kailan tayo pinanganak at iba-iba rin kung kailan tayo babawian ng buhay. Dagdag pa riyan, may mga taong mas marami ang oras kumpara sa iba sa maraming kadahilanan tulad ng kalusugan pati na mga di inaasahang pangyayari tulad ng aksidente. Hindi natin mababago ang oras na mayroon tayo, nakatakda man na ito o hindi. Ang mababago natin ay kung paano natin gagamitin ang mga oras nating ito.

Oras

Isipin mo ang sagot sa mga tanong na ito sa paggamit mo ng oras mo:

1. Makikipagkita ka ba sa taong mahal mo?

2. Kapipilingin mo ba ang buo mong pamilya?

3. Magbabasa ka ba ng libro?

4. Kukuha ng litrato?

5. Makikipagkaibigan?

6. Manonood ng sine?

7. Makikipaglaro sa mga bata mong anak?

8. Magsusulat?

9. Magtatanim?

10. Magsusugal?

11. Kakain sa kung saan?

12. Magpapatawa?

13. Sasayaw?

14. Kakanta?

15. Lilikha ng tula?

16. Makikipagtsismisan?

17. Mamamasyal?

18. Mamimili?

19. Bibisitahin ang mga lolo’t lola at iba pang kamag-anak?

20. Magpapalipas ng oras sa Facebook?

21. Magti-tweet?

22. Magtuturo?

23. Makikipagkwentuhan?

24. Magtatrabaho?

25. Magsasaliksik?

26. Tatawagan ang kaibigan?

27. Magi-ehersisyo?

28. Magsisimba?

29. Makikinig sa radyo?

30. Magpipinta?

Biruin mong ang dami pala nating pwedeng gawin sa oras natin, ano? Yun nga lang, di lahat ng yan ay dapat gawin palagi. Nakatutulong o nakagagawa sila ng kabutihan sa atin sa kung anong paraan, maliit man o malaki, pero isipin ng maigi kung kailan lang sila nararapat gawin. Di naman pwedeng sa isang gawain lang iinog ang mundo natin.

 

“Oras na, magpasiya kung saan ka pupunta. Oras na, oras na, mag-iba ka ng landas.” –Oras na, Coritha

“If only I could turn back time. If only I have said what I still hide. If I could only turn back time, I would have stayed for the night.”- Turn Back Time, Aqua

“Sana ay magbalik ang ating kahapon. Maibabalik pa ba ang nakaraan? Kung maaari lang sana, baguhin at aking pigilan. Sana… sana ngayon lang ang kahapon.”

Sana Ngayon Lang Ang Kahapon, Angeline Quinto

Ang mga kanta sa itaas ay ilan lang sa mga awiting nagdidiin sa importansiya ng oras. Bagamat tungkol sa pag-ibig ang tema ng iba sa kanila, di mapasusubaliang tungkol ang mga ito sa pagsisisi. At oras ang isa sa pinakapinagsisisihan ng mga tao. Bakit? Di ba’t sinabi natin kaninang di na natin maibabalik pa ang panahon? Kumbaga sa yaman, ito ay nauubos. Finite at hindi infinite. Kaya maigi talagang gamitin natin ang oras natin ng maayos. Sabi sa isang kanta sa itaas, sana ngayon na lang daw ang kahapon. Bakit daw? Para damhin niyang muli ang nakaraan kung kailan sila ay nag-iibigan pa ng taong mahal niya. Sabi naman ng isa pang kanta, sana raw ay kaya niyang ibalik ang oras para sana nasabi niya ang dapat niyang sabihin at nagawa niya ang dapat niyang gawin. Pero huli na sapagkat di niya iyon magagawa.

Huling Salita

Sa dulo ng lahat, isang mensahe ang gustong ituro sa atin ng oras: Hinding-hindi na natin mababalik ang lumipas na panahon. Kaya payong-kapatid sa bawa’t-isa sa atin, maiging piliin ng mabuti ang kung anong mga gagawin. Mag-prioritize. Diyos. Pamilya. Eskwelahan. Trabaho. Kasintahan. Kaibigan. Sarili. Paglilibang. At kung anu-ano pa. Ikaw ang makakapagsabi kung ano ang mga importante para sa’yo. Ikaw makakapagsabi kung sinu-sino o anu-ano ang mahal mo. Ikaw din ang makakapagsabi kung ano ang nagpapasaya sa’yo. Maging abala sa mga gawaing wasto at mabuti para sa iyo.

Anong Nangyari sa Flight 370?

Boeing_777-200ER_Malaysia_AL_(MAS)_9M-MRO_-_MSN_28420_404_(9272090094)

Marso 8, 2014- Isang linggo mula ngayong araw ay nawala ng parang bula ang Boeing 777-200er (Malaysia Airlines Flight 370), isang pampasaherong eroplanong nanggaling sa Kuala Lumpur, Malaysia at patungo sana sa Beijing, China. Lulan ng nasabing eroplano ang 12 miyembro ng crew at 227 na mga pasahero na hanggang ngayon ay hindi pa rin alam ng mga kinauukulan kung nasaan.

Umalis ang eroplano sa Kuala Lumpur International Airport noong 12:41 ng madaling araw at inasahang lalapag sa Beijing Capital International Airport ng 6:30 ng umaga. Ibinalitang nasa tamang taas ang eroplano (35,000 feet o 10,700 m) at lumilipad sa bilis na 872 kph o 542 mph nang mawalan lahat ng komunikasyon. Sinasabing huling nagkaroon ng contact ang piloto nito sa air traffic control kulang-kulang isang oras pagkalipad nito sa himpapawid.

Umaga ng Sabado ay naibalita na ang pagkawala sa nasabing eroplano pero mas bumulaga ito sa kamalayan ng mga mamamayan sa buong mundo noong Linggo. Naging headline na ng maraming pahayagan at news shows ang pangyayari mula noon. Ipinakitang umiiyak, nagdadalamhati at nagtatanong ang mga kamag-anak na lulan ng eroplanong bigla na lang nawala. Nagbigay din ng mga pahayag ang gobyerno ng Malaysia at pamunuan ng Malaysian Airlines tungkol sa insidente bagamat marami ang tumuligsa sa kanila dahil umano sa hindi tama at kulang-kulang na pag-uulat.

Isang linggo na ang lumipas ngunit di pa rin natatagpuan o natutukoy ang nangyari sa Boeing 777-200er. Iba’t-ibang ispekulasyon na tuloy ang lumalabas sa kung paanong naganap ang nakakagimbal na pangyayari. Maraming conspiracy theories ang lumabas tungkol dito at ang ilan sa kanila ay ang mga sumusunod:

  1. Gawa umano ito ng mga alien
  2. Pakana umano ito ng mga Tsino upang malaman kung gaano kalawak ang nalalaman ng National Security Agency (NSA) ng Amerika tungkol sa kanila. Sinasabi kasing ilan sa mga pasahero ng eroplano ay may kaugnayan kay Edward Snowden, dating empleyado ng Central Intelligence Agency at contractor ng NSA na nagpakalat ng mga dokumento tungkol sa global surveillance na ginagawa ng gobyerno ng Amerika at ng iba pang mga bansang kasama sa grupong tinatawag na Five Eyes.
  3. Ginawa ito ng Illuminati, isang grupong sinasabing may layuning sakupin ang buong mundo at magtatag ng isang New World Order.
  4. May panibagong Bermuda Triangle (isang lugar na tinutukoy sa Central America kung saan misteryosong nawawala ang mga eroplano o sasakyang pandagat) at ito’y matatagpuan naman sa Malaysian peninsula kung saan sinasabing nawala ang Flight 370.

Pinakabagong Balita

Ayon naman sa pinakahuling balita ng CNN, gumawa ng malaking pagbabago sa direksyon at pag-akyat sa himpapawid ang Malaysian Airlines Flight 370 bago tuluyang mawalan ng komunikasyon. Dahil sa mga pagbabagong ito na nalaman tungkol sa pag-analisa ng electronic at satellite data, malamang daw ay bumagsak ang eroplano sa Bay of Bengal o sa Indian Ocean.

Anong magagawa natin?

 

Ikaw, ano sa tingin mo ang nangyari sa Boeing 7770-200er? Di pa natin malalaman sa ngayon kung ano talaga ang nangyari sa eroplano at ang mga sakay nito. Umasa tayong ginagawa lahat ng mga kinauukulan, pati na ang mga tumutulong na bansa tulad ng Pilipinas, ang mga dapat gawin upang maresolba ang nakapagtatakang pangyayari. Maigi ring ipagpatuloy natin ang pagsasaliksik at pakikinig sa mga balita. Huwag tayong maniniwala agad sa mga sabi-sabi at haka-haka kahit pa sabihing may punto ang mga nagsasabi nito. Higit sa lahat, ipagdasal natin ang mga pasahero at crew ng eroplano, pati na ang kanilang mga pamilya na patuloy na nag-aalala sa kanilang kinalalagyan.

Prediksyon sa Oscars 2014

20140303-074420.jpg

Taun-taon ay nagbibigay ang inyong lingkod ng listahan ng mga iniisip n’yang mga mananalo sa pinakaprestihiyosong manggagawad ng parangal para sa pinilakang tabing, ang Academy Awards o Oscars. Marami ang magagandang pelikulang naipalabas noong isang taon ngunit iilan lamang sa kanila ang magkakamit ng parangal.

20140303-073322.jpg

BEST PICTURE
Pinakagusto ko at pinakamaganda para sa akin ang pelikulang Gravity, pero ang tingin kong mananalo ay ang 12 Years A Slave.

20140303-073308.jpg

BEST DIRECTOR
Si Alfonso Cuaron, ang nagdirihe ng Gravity ang siyang mananalo.

20140303-073341.jpg

BEST ACTOR IN A LEADING ROLE
Bagamat napakagaling ni Matthew McConaughey sa pelikulang Dallas Buyers Club, ang parangal na ito ay natatangi para kay Leonardo diCaprio na pinakamagaling para sa karakter niyang Jordan Belfort sa pelikulang The Wolf of Wall Street.

20140303-073348.jpg

BEST ACTRESS IN A LEADING ROLE
Makukuha ni Cate Blanchett ang parangal na ito para sa napakagaling niyang pagganap sa Blue Jasmine.

20140303-073357.jpg

BEST ACTOR IN A SUPPORTING ROLE
Mukhang makukuha ni Jared Leto ang parangal na ito dahil sa pagganap niya bilang isang bading na may sakit na AIDS bagamat gustong-gusto ko sanang makuha ito ni Michael Fassbender na talagang nakakabilib sa 12 Years A Slave.

20140303-073404.jpg

BEST ACTRESS IN A SUPPORTING ROLE
Napakagaling ni Lupita Nyong’o sa kanyang pagganap sa 12 Years A Slave ngunit ang parangal na ito ay igagawad kay Jennifer Lawrence sa isa na namang nakakabilib na pagganap sa American Hustle.

20140303-073412.jpg

BEST FOREIGN LANGUAGE FILM
Sayang at di kasama sa mga nominado ang Blue is the Warmest Color na siyang gusto kong manalo ng parangal na ito. Maaaring ang The Hunt o The Great Beauty ang mananalo.

20140303-073442.jpg

BEST ANIMATED FEATURE FILM
Walang duda na iuuwi ng Frozen ang parangal na ito.

20140303-073308.jpg

BEST CINEMATOGRAPHY
Kung napanood ninyong lahat ang mga pelikulang kasama sa listahan ng mga nominado rito, masasabi ninyong Gravity ang dapat na mag-uwi ng parangal. Bagamat ayos lang din kung manalo ang 12 Years A Slave dahil napakaganda rin ng sinematograpiyang ipinakita rito.

20140303-073449.jpg

BEST COSTUME DESIGN
Natatangi ang mga damit na suot-suot sa pelikulang The Great Gatsby kaya’t maaaring sila ang mag-uwi ng parangal na ito.

20140303-073308.jpg

BEST FILM EDITING
Tatlo ang napupusuan kong mananalo nito: Gravity, 12 Years A Slave o kaya Captain Phillips. Napakaganda ng ginawang editing sa mga pelikulang iyan kaya kahit alin sa kanila ay gusto kong manalo.

20140303-073357.jpg

BEST MAKEUP AND HAIRSTYLING
Sa Dallas Buyers Club o Bad Grandpa mapupunta ang parangal na ito.

20140303-073308.jpg

BEST ORIGINAL SCORE
Sa totoo lang, dalawa ang gusto kong manalo rito: Gravity at Her

20140303-073457.jpg

BEST ORIGINAL SONG
Mas gusto kong manalo ang Happy ni Pharrell Williams higit sa Let It Go ng pelikulang Frozen.

20140303-073308.jpg

BEST PRODUCTION DESIGN
Iuuwi ng Gravity ang parangal na ito.

20140303-073504.jpg

BEST SOUND EDITING
Gravity o Captain Phillips ang mananalo rito.

20140303-073308.jpg

BEST SOUND MIXING
Gravity o Captain Phillips uli.

20140303-073308.jpg

BEST VISUAL EFFECTS
Sobrang ganda ng visual effects na ipinamalas sa Iron Man 3 at Star Trek bagamat maaaring Gravity uli ang manalo rito.

20140303-073322.jpg

BEST WRITING- ADAPTED SCREENPLAY
Walang dudang 12 Years A Slave ang mananalo nito.

20140303-073510.jpg

BEST WRITING- ORIGINAL SCREENPLAY
Gusto kong manalo rito ang Nebraska ngunit mas may tsansang Her ni Woody Allen ang mananalo.

***

Ito ang prediksyon ko ngayong taon sa Academy Awards. Tingnan natin kung makakarami ako ng tama. Hehe.

Best Movies of 2013

Unang inilathala ang blog post na ito sa isa ko pang blog (theponderingmoviefan.wordpress.com). Akin lamang ni-repost dito upang mas marami ang makabasa ukol sa mga pellikula na ipinalabas sa loob at labas ng bansa na sa tingin ng inyong butihing blogger ay pinakamaganda para sa taong 2013. Pumasok ba rito ang paborito mo?

Let’s take a look at the best movies the year 2013 has to offer days before the most prestigious award-giving body for movies airs on the United States. These are my top choices for time-worthy and money-worthy cinema:

TOP 14- BEFORE MIDNIGHT

Before_Midnight_poster

I want to start this yearly countdown with the third installment of the romantic Before trilogy starring Ethan Hawke and Julie Delpy. Thanks to the good word of mouth from people who have watched this movie in theaters I got interested in watching the first two Before movies. And I was flabbergasted by how good they were. The directing was brilliant and the acting done by Hawke and Delpy never seemed be acting at all. And the writing, hmmm, the writing! It was nothing short of great! The last installment, Before Midnight, thankfully did not disappoint either. I was happy and fulfilled about how the characters came to be.

TOP 13- PRISONERS

Prisoners2013Poster

Hugh Jackman and Jake Gyllenhaal star in the most thrilling and one of the darkest movies of the past year. The story of child abduction is never light and it wasn’t treated lightly in Prisoners. Apart from the believable acting done by the cast, this movie showed great editing, suspenseful directing and smart writing. Too bad it was one of the most underrated movies of the past year which is why only a small number of people were able to watch it.

TOP 12- FROZEN

Frozen_(2013_film)_poster

Frozen is the best film Disney has produced for a long time. Using their magic formula of putting a princess as a lead character, they made a great change this time in terms of resolving the always predictable conflict. Not to spoil anything but this great change made Frozen one-of-a-kind.

TOP 11- CAPTAIN PHILLIPS

Captain_Phillips_Poster

Paul Greengrass is a master of action. I wasn’t convinced at first that a ship and its captain that are being taken over by pirates could make such a very suspenseful narrative. But it could. In more than two hours of scenes involving the captain and his crew protecting the ship, falling for the mean pirates, negotiating with them and finally resolving the conflict, the movie depicted the most astounding hostage-taking drama film. Greengrass, along with his brilliant lead actor, Tom Hanks, presented a very interesting tale about how it is to be taken at sea.

TOP 10- BOY GOLDEN

Boy Golden

Just when I thought no good film would come out last year in the Metro Manila Film Festival come the little promoted Chito Rono film called Boy Golden. The title must have a premonitory effect as this is gold compared to the other MMFF entries.

I love how Chito Rono took care of the movie. He tied up all the scenes without lose threads. He did not allow mediocrity sip into his actors’ performances. And I just really like how he works with colors in the film’s scenes. He found beauty in each scene no matter how unlikely it was and this gave a much profound effect to what he wanted to convey about his characters or what’s happening in the story.

TOP 9- HER

Her2013Poster

Want to watch a film that will really make you think about human relationships? Watch Her, the latest film from acclaimed director, Spike Jonze, and brilliant actor, Joaquin Phoenix, as they tackle how humans express love with each other now and how it might be in the near future.

Joaquin Phoenix displays his brilliance once again as the lonesome lead character in the movie named Theodore. Every quip, every act he made seemed so natural. But he wouldn’t do it that well without Samantha, which is voiced by Scarlett Johannson. “Her” quirkiness and poignancy as the super smart computer made it believable that a human could really fall in love with a machine.

TOP 8- AMERICAN HUSTLE

American_Hustle_2013_poster

David O. Russell did it again with American Hustle. In comparison to his previous great efforts, this movie is like an organized chaos of ideas. A great chaos, that is. And much like how Russell directs his films, this one seemed blurry at first until one gets over the blurriness and seemingly understands what the whole films is all about. That’s how Russell shows his brilliance. He’ll let you in little by little until you find yourself wanting more. But his directing would be futile if not backed up by a brilliant cast led by Christian BaleAmy AdamsChris Cooper and Jennifer Lawrence. None of these actors were seen as themselves in the film. Why? They were not seen because they became their characters. And you just got to be awed by how amazing these talented individuals were when given a smart script that they could toy with. American Hustle is definitely one of the greatest movies of 2013.

TOP 7- THE WOLF OF WALL STREET

TWOWS poster

Martin Scorcese’s latest offering, The Wolf of Wall Street, trumps many a great movie about money-making schemes. Watching it is a blast from start to finish! It’s got that great vibe of helping you understand how people in the stock market do what they do good. I kind of expected Leonardo diCaprio to be great, but I was nicely surprised to see him a lot better than what I was expecting him to be! He would surely given Chiwetel Ejiofor of the brilliant 12 Years a Slave a run for his money in the Oscar race for Best Actor. I actually thought he’s given the best performance of his life in this movie, being really the wolf in the Wall Street.

The movie seems to be an amalgam of deadly sins: greed, gluttony, power andlust. Leonardo diCaprio characterized all of these in his characterization of Jordan Belfort, the notorious stockbroker who owned Stratton Oakmont and made lots of millions swindling investors in the stock market. The way he spoke would seem to persuade even the most skeptical person to invest in his company. He didn’t really care about the investors; he cared about making loads of money. He, together with his friends and employees, drank and partied hard, took drugs as if they’re meals, fornicate anyone even those he is not fond of. He was addicted to power by not just trying to maintain being rich, but doing all he can to become richer and richer. All of these drowned him into the well of immorality, a world where everything seemed to be fun even though they’re not.

Scorcese still has his magic. In three hours, Scorcese showed how such a character like Belfort could have done such outrageous things. It is a testament that he really excels in doing movie that shows a study of character. He effectively showed how a small-time dreamer turned into a great but wild realist in the Wall Street. Belfort had a vision of what he wanted to be, and Scorcese made that evident in his frequent collaborator, Leonardo diCaprio, who’s insanely good in this movie.

TOP 6- THE WAY, WAY BACK

The_Way,_Way_Back_Poster

Probably the most underrated movie in this list, The Way, Way Back is a coming-of-age movie that touches the heart, reels up the mind and brings out the good in every viewer’s soul. Yeah, that’s how deep the movie is even though it appears as just one of those teenage movies, which it definitely is not. It is the total opposite of the senselessly “fun” teenage movies as it deeply explores relationships of a child to his family, his friends and his crush. Putting in great performances are Lian James as Duncan, the 14-year-old central character of the film, and Sam Rockwell as Owen, the newly-found childish yet wise friend of Duncan when their family went to a beach house for a vacation. They, along with the rest of the cast, made the brilliant script come really alive. Thanks to its directors Nat Faxon and Jim Rash for bringing this movie into fruition. Would you believe the movie is their directorial debut? What a great start!

TOP 5- NEBRASKA

Nebraska_Poster

“It’s a long time ago. Why are you bringing that up for?”

This movie is a funny, straight up story about a senior man and his family who went back to their roots in Nebraska. I had reservations before watching this film but after watching, I realized I should have not. I liked it actually. A lot.

I was wondering why the director chose the movie to be filmed in black and white. But while watching, I thought it must have been for a good reason. Reminiscing the old times? Looking for what’s good and what’s bad? We may never know. But what I know is that it was beautiful even only with its black and gray hues. In addition, there were a lot of shots that show a lot of very picturesque sceneries and scenic moments.

It never hurts to watch a good movie. Nebraska is one of those movies that you would really appreciate watching. You won’t only enjoy, you won’t just be entertained. You’d certainly feel good. But not just that, you’d pick up a lesson or two.

I like the movie’s quiet. I like its easygoing feel. I like its soothing music. I like the belongingness and the cheers. I like the confrontations and the bickering. I like its bright and dark contrasts. I like everything about it. In one way or another, every person is going through one of the roads any of the character is experiencing in the movie. Some will rise above the others, some will do just fine. Some will die early, others may grow old yet the may grow old in misery. It’s nice to know, though, that everything seems to be just fine. Believe in something… because it never hurts to believe.

TOP 4- CATCHING FIRE

wpid-Catching-Fire_poster.jpg

Catching Fire is one of those rare occurrences that a sequel of a movie is much, much better than its predecessor. Whether it’s because of the bigger budget or a better director, the movie is certain to give the moviegoer a great film experience upon watching.

I have read the book where the movie is based and I can say that this movie version is much more faithful than The Hunger Games. It’s been roughly two years since I’ve read it but after watching one scene after another, glimpses of what I have read suddenly came back.

Ten minutes into the film, I was already feeling the drama and the heaviness of its themes. Jennifer Lawrence (as Katniss) and Josh Hutcherson (as Peeta) are, without a doubt, two of the best actors in this generation. They make small scenes seem big and important with the way they act: their nuances, their delivery of lines, their movements. They made me believe once again in their characters. Meanwhile, I like the supporting cast much more in this movie than the last one.

Amazing visuals. Good musical score. Great directing. This movie seems to have it all!

TOP 3- ON THE JOB

otj-movie-poster

Top-notch directing and editing, very credible acting, excellent production design, great musical score, this movie has it all. To tell you the truth, I already had high expectations before watching because of good word-of-mouth feedback from people and raving reviews from critics. It was that high that I prepared myself to be disappointed. But, no. The movie was worth the hype. On the Job delivered greatly that acclaimed movies of many years past were not able to achieve.

TOP 2- 12 YEARS A SLAVE

12 Years A Slave

12 Years A Slave is one of the most buzzed films of 2013 and it is deserving to be so for one very good reason: it is a great movie. The way director Steve McQueen touched the topic of racism would truly affect you, inspire you (to do what’s good) and discourage you (from doing what’s bad). It didn’t come off as preachy, but it set the drama for every eye to see what was happening in America almost 200 years ago.

Come to think of it, the movie served as a reminder, too, that it’s much the same today, albeit a different kind of use and abuse are being done to other people. Despite the preaching of good people, awareness and knowledge about what’s right or wrong, some people still enslave other people in more ways than one.

With great directing/ editing, credible acting, impressive writing and brilliant production values, this movie is a great contender for Oscar’s Best Picture. I wouldn’t be surprised if it upsets my 2013 favorite Gravity.

Read the rest of my review here.

TOP 1- GRAVITY

Gravity

A visual spectacle and an emotional masterpiece, Alfonso Cuaron’s Gravity takes off as one great 3D movie a film enthusiast will definitely love.

It’s an understatement when I say that watching this movie is a great 3D experience. It’s a joy to float with the characters in space and their space shuttles and yet it’s a tragedy to tumble with them unto the unknown. You would be able to grasp that idea of emotion they must be reeling to feel while enduring the idea of being really there in the outer space. Every single move they do with their body, every single twitch of their eye, every word their mouths articulate, you will feel. All of these things are present in the film without lacking in visual aesthetics. The space setting was so real you’ll feel you’re there all those times. The space shuttles, the debris, the stars and the Earth all felt real. Add to that the sometimes subtle, sometimes roaring musical score and you’ll definitely know you’re in a great ride. Because of these and more, the film went beyond spectacular. Gravity seemed like a character study in a display of technically perfect showing. Kudos to all the visual effects people, the sound masters and the meticulously great director of the film, Alfonso Cuaron.

The story might be very simple but it’s got great lessons for everyone. We all go through changes. We all go through sorrows. We all experience alarms and unpleasant surprises. We all sometimes just want to tune out everyone and just be with ourselves and ourselves alone. In the end, you will know that you’re still there with yourself, all changes or not. In the end, you will know that you can’t forever wallow in sorrow. In the end, you will learn to survive any astonishing thing that comes your way. Because in the end, if you have the will to live, you will always make it through.

RUNNERS-UP:

DALLAS BUYERS CLUB

AUGUST OSAGE COUNTY

SAVING MR. BANKS

LE PASSE

METRO MANILA

WORLD WAR Z

IRON MAN 3

Unrequited Love

unrequited love pic

Ilang araw na lang at matatapos na ang Buwan ng mga Puso, o kung di kayo pabor dyan ay ang buwan na lang kung kailan ipinagiriwang ang Araw ng mga Puso. At tulad ng mga nakaraang taon, ipinagdiwang ng mga mag-asawa at mga magkasintahan ang araw na iyon na tila iba sa ibang mga araw. Extra special ang pagkikita nila sapagkat may dala-dalang mga regalo, mga mababango at magagandang bulaklak, matatamis na mga tsokolate para sa isa’t-isa habang matatamis na mga titig, masasarap na mga halik at yakap ang ipinamamalas din nila. Tiyak din na malaki-laki ang kinita ng iba’t-ibang mga establisyimiento nung araw na iyon sapagkat dagsa talaga sa mga pasyalan ang mga mag-asawa’t magkakasintahan. O, kay sarap umibig, ano?

Pero ang blog post na ito ay hindi para sa kanilang nag-iibigan. Ang blog post kong ito ngayon ay para run sa mga bigo, nadaya o nadapa sa pag-ibig.

Unrequited love

Ano ba ang unrequited love? Para maunawaan natin ito, maiging alamin ang ibig sabihin ng requite. Ayon sa Merriam-Webster Dictionary, ang requite ay nangangahulugang ibigay pabalik o reciprocate ang isang bagay. Kaya pag sinabing unrequited love, ang pag-ibig na pinadadama ng isang tao sa isa pang tao ay hindi naibibigay pabalik, hindi naipadadama ng tulad sa ipinadarama, hindi lubusang maibigay ang pagmamahal sa isang nagmamahal. Ito na yata ang isa sa mga pinakamasakit na pwedeng maranasan at maramdaman ng isang tao. Bakit ba naman hindi? Anumang ginusto natin ay gusto nating makuha kahit na minsan lamang. Anumang pinaghihirapan natin, gusto nating masuklian ng biyaya kahit kaunti lang. Hindi ba’t sinasabi nga nilang pag may tiyaga, may nilaga? Pero paano kung ginusto nga natin, pinaghirapan din natin at pinagtiyagaan natin ay isang malaking HINDI ang sasalubong sa atin? Ang sakit, Kuya Eddie.

Sabagay, hindi naman ganun kasimple yun. Maaaring di tayo gusto ng ginugusto natin sapagkat:

  1. HINDI IKAW ANG TIPO NIYA. Maliit ka siguro kahit na mabait. Maitim kahit na madasalin. Walang trabaho kahit na masikap. Matangos ang ilong pero luwa ang mga mata. Gwapo pero di mayaman. O kaya mayaman pero walang hitsura. Gwapo ka, matangkad pati na rin mayaman pero babae rin pala ang gusto niya. Tsk, tsk, tsk. Tiyak, hindi ikaw ang tipo niya. Alam naman nating halos lahat ay pisikal na kaanyuan ang hinahanap agad sa magiging kasintahan, di ba? Susunod na diyan ang iba pang mga bagay na mahalagang piliin din. Kaya kahit na anong effort pa ang gawin natin para mapaibig ang isang tao, kung ayaw niya tayo base sa ating hitsura, antas sa buhay, ugali o pagkatao ay wala na tayong magagawa pa rito. Maliban na lang siguro kung talagang pursigido ka at sa pagpupurisge mo ay mapaibig mo siya. Walang imposible, maniwala ka!

Lahat na ay ginagawa para sa kanya

Habang siya ay masaya at malungkot para sa inyong dalawa

Sapagkat hinding-hindi kayo magiging isa

  1. MAY SABIT KA. Mamaya niyan ay may boyfriend o girlfriend ka pala. Gusto mo lang maglaro. O maaaring curious ka sa iba. O kaya naman, ayaw mo na sa kasintahan mo pero di mo pa siya mabitawan sapagkat ayaw mo siyang masaktan. Ang hirap, ano? Tsaka, wala naman sigurong may gusto na kabit-kabit lang sila, di ba? Marami pa ring disenteng tao na di papasok sa gulo ng pakikipagrelasyon sa taong may sabit sapagkat alam nilang mali ito. Pero sa totoo lang, at alam ng mga tao ito, maraming tao ang mga kabit. Magtanong ka sa kanto ng inyong pamayanan at tiyak may kilala silang ganyan. Hindi natin alam ang mga dahilan nila sa paggawa nito pero malamang ang iba sa kanila’y nabigo na rin dati ng pag-ibig, napagod sa paghihintay sa tunay nilang mahal o kaya naglalaro lang din. Iisa ang tiyak. May sira ang ulo nila. Hehe, biro lang. Di naman kasi natin talaga madidiktahan ang puso, hindi ba?

Kayo ay pwede sana

Kung wala kang abala

  1. MAY SABIT SIYA. Mayroon na palang boyfriend, girlfriend o asawa ang gusto mo e. Ano pa ang hinahanap mo? Bakit mo pa rin siya gusto? Hanap mo siguro ng gulo, ano? Sabagay, nagagawa ng ibang taong sumabak sa gulo pagkat wari nila’y mahal talaga nila ang taong iyon na may sabit. Di na nila iniisip pa ang kanilang reputasyon sapagkat mas mahalagang ipaglaban nila ang kanilang nararamdaman. Matapang, may rason, pero mali pa rin naman. Teka, may mali ba sa pag-ibig?

Yun nga lang, isa ka nang tunay na tanga

Pagkat ang mahal mo

May mahal namang iba

  1. WALA SIYANG SABIT PERO NAGHIHINTAY ANG PUSO NIYA SA IBA. Gusto mo siya, gusto ka niya. Nahuhulog ka na talaga sa kanya. Nahuhulog na rin talaga siya sa iyo. Gusto mo nang sabihing mahal mo siya. Gusto na rin niyang sabihing mahal ka niya… pero napipigilan pa rin niya. Hindi dahil wala siyang nararamdamang pag-ibig sa’yo kundi may tao siyang hinihintay na magbalik. Maaaring ang taong yun ay ang unang tao na nagpadama sa kanya ng tunay na pag-ibig at nangakong babalik, di nga lang alam kung kailan. Iniyakan niya ng pakatagal-tagal, nangakong tatanggapin pa rin niya kahit na pinagtaksilan siya, sinubukang umiwas umibig ng sobra dahil siya pa rin ay umaasa. Ano ang laban mo run, hindi ba?

Mahal n’yo ang isa’t-isa pero hindi yun sapat

Sapagkat di maaari, ikaw ay meron na

Habang may hinihintay siya

  1. SAPAT NA SA KANYANG MAY GUSTO SIYA SA’YO PERO DI NIYA IPUPURSIGI PA ITO. Maaaring gusto lang niya ang pakiramdam na umiibig. Sapat na sa kanya iyon kahit na di mo siya ibigin pa. Maaari ring ayaw niyang pumasok sa isang relasyon, lalo na’t maaari itong maging magulo. Maaari ring natatakot siyang pag sinabi niya ito ay matatanggihan o mari-reject siya kaya’t ikikimkim na lang niya habang siya’y nabubuhay.

Isa ka na ngang hangal

Natanong mo na lang sarili mo

Bakit ganito pagmamahal?

May naiisip pa ba kayong dahilan kung bakit hindi magugustuhan ang isang tao ng kanilang gusto? Pakisulat ang mga iyon sa ibaba. Nais kong tapusin ang blog post na ito sa pamamagitan ng isang tulang ginawa ko tungkol sa unrequited love dahil sa ilang kadahilanang lumabas sa itaas.

PAG UMIBIG NG IBA

I

Mahirap ipagsiksikan ang sarili

Sa taong may iniibig na iba

Maigi nang umiwas maaga pa lang kasi

Masasaktan ka lang niya

Gusto ka man niya ay wala naman talagang magagawa

Pagkat sa puso niya, mayroon lamang nag-iisa

II

Mahihirapan ka lang lalo kung may nagmamahal sa’yo

Kahit ang taong iyon ay di mo na talaga gusto

Mahirap isiping pag-ibig ay malabo

Pagkat tao naman ang nakadarama nito

III

Anong magagawa ng puso kung tumibok nang muli?

Pagbibigyan ba? Pipigilan? O pababayaang lumandi?

Buong araw ang isip ay di mapakali

Pagkat siya rin ang iniisip, hindi lang sarili

IV

Di ba’t sarap ang dulot ng tunay na umiibig?

Hahamakin lahat pati na buong daigdig

Tila titingala lahat sa naiibang tindig,

Ngiti at hitsura mong nagpapakilig

V

Pero, ano pa ba talaga ang magagawa?

Kalimutan siya? Magalit sa kanya?

Paano kung hindi mo yun makakaya?

Magiging kawawa ka na lang ba?

VI

Kaya sa simula pa lamang ay mamili na tayo

Kung ano ba talaga ang nais at gusto

Wag nang sumubok ng kung anu-ano

Madali lamang mabuhay pag nagpakatotoo

P.S.

Ang mga linyang nakasulat pagkatapos ng bawat dahilan sa itaas ay hango sa isa ko pang tula, Katangahan sa Pag-ibig. Pasensya na sa titulo pero tungkol kasi iyon sa ganun. Pwede ko sigurong ilathala iyon sa susunod. Hehe.

Sampung Aral na Matututunan Natin sa Nangyari kay Vhong Navarro

Vhong-Navarro-beaten-up (courtesy of Buzz ng Bayan)

Isang linggo na ring bali-balita sa mga dyaryo, istasyon ng radyo, mga palabas sa telebisyon at internet sites ang pangyayaring pambubugbog sa kilalang komedyante/mananayaw na si Vhong Navarro.

Navarro, Lee, Cornejo (courtesy of push.abs-cbn.com)

Navarro, Lee, Cornejo

Ibinalita na noong Enero 22, 2014 (Miyerkules) ay inimbitahan si Navarro ni Deniece Cornejo (isang babaeng kaibigan) sa condo unit nito sa The Fort, kung saan ay bigla-bigla raw piniringan, pinagbantaan at binugbog ng anim na katao ang komedyante dahil umano sa pagbabanta ng rape kay Cornejo. Sinasabing isa sa mga nambugbog ay ang kilalang negosyante na si Cedric Lee, malapit na kaibigan umano ni Cornejo, na nagkataon daw na dumating kasama ng ilang kaibigan sa condominium noong panahong iyon. Bukod sa pambubugbog ay ipina-blotter ni Cornejo si Navarro dahil sa umano’y attempted rape na nangyari, na pinasisinungalingan naman ng huli. Sinasabi ni Navarro na pinilit lamang siyang sumama sa police station dahil na rin sa takot at pangamba sa buhay niya at ng kanyang pamilya. Ang reklamong isinampa ay ginawa umanong pam-blackmail sa kanya sakaling hindi niya maibigay ang hinihinging 2 milyong piso at kung siya rin ay magsusumbong, na kanya namang ginawa kaya nalalaman natin ang lahat ng ito ngayon.

Sa kasalukuyan ay patuloy na nagpapagaling si Vhong habang nakapagsampa na ng mga kaso ang mga kinauukulan. Nagsampa ang National Bureau of Investigation (NBI) ng serious illegal detention, serious physical injuries, grve threats, grave coercion, unlawful arrest at threatening to publish and offer to prevent such publication for a compensation laban kina Cornejo, Lee, Bernice “Marie” Lee, Ferdinand Guerrero, Zimmer Rance, alias Mike at dalawa pa. Nagsampa naman ng kasong rape ang biktima umanong si Deniece Cornejo.

NBIpresscon-vhong-navarro-deniece-cornejo-cedric-lee-cctv-20140129-002

Presscon ng NBI tungkol sa kaso ni Vhong Navarro

Sawang-sawa na siguro ang mga tao sa isang linggong balitaan na ito tungkol Vhong Navarro, Deniece Cornejo at Cedric Lee. Kaya mainam na alamin natin ang mga aral na ating matutunan sa insidenteng ito bago pa malimutan at mawala sa kamalayan ng mamamayan.

Ang Sampung Aral:

  1. Huwag basta-basta magtitiwala. Ayon na yan sa umano’y biktima na si Vhong Navarro.
  2. Ang ibang tao, kahit na sobrang yaman na, ay gagawa pa rin ng paraan para yumaman ng yumaman kahit sa maling pamamaraan. Dasal at interbensyon sa kinauukulan ang kanilang kailangan.
  3. Sobra-sobra ang anim na katao para mambugbog ng isang tao. Layon bang magturo ng leksyon o lubos na takutin ang binugbog para hindi na magsumbong ang tawag sa ganito?
  4. Hindi dapat nagpupunta sa kung saan lalo na kung di pa naman lubusang kilala ang nag-aaya. Hindi mo alam kung anong naghihintay sa’yo run. Pagkain? Romansa? Baka matinding pagdurusa?
  5. Iba talaga nagagawa ng mga koneksyon, sa mabuting paraan man o masama. Sa kwento nating ito, ang lagay ay masama. Bali-balitang dahil sa mga koneksyon sa militar at gobyerno ng inaakusahang si Cedric Lee ay nagawa na nitong makatakas sa mga ginawang kamalian noon. Nagkaroon na rin umano ng bugbugan sa pagitan nila nina Jessica Rodriguez at asawang David Bunevacz pati na rin sa dating kasintahan nitong si Vina Morales. Dahil umano sa mga koneksyon ay natakot at hindi na nagkaroon pa ng reklamo ang ilan sa mga nabiktimang ito ni Lee.
  6. Hindi lahat ng mga kriminal ay mukhang mga kriminal. Marami nga sa kanila ay maaayos ang hitsura. At magugulat ka na lang dahil iba-iba talaga mga modus operandi nila. Kaya laging mag-iingat.
  7. Mabisang gamit talaga ang CCTV camera. Kaya ayun, lumabas sa ebidensiya kung kanino tumutugma ang kwento sa mga tunay na pangyayari.
  8. Grabe talaga ang media. Nasa kanila ang kapangyarihang ipakita ang gusto nilang ipakita, mahalaga man na isyu o hindi. Kayang-kaya nilang tabunan ang mga mas importanteng isyu ng mga mahalaga rin naman ngunit di ganun kahalaga.
  9. Hindi biro ang kaso ng rape, kahit na ang maakusahan lamang na gumawa nito. Kakaibang stigma ang mapupunta sa’yo kung maakusahan kang gumawa o sumubok gumawa nito. Di naman na kailangan pang ipaliwanag kung ano ang tingin sa’yo ng mga tao kung talagang ginawa mo ito.
  10. Mahirap man sa iba, pero kailangang pigilan ang tawag ng laman. Di na kailangang ipaliwanag pa iyan.

Kahihiyan sa MMFF

 My_Little_Bossings

Ilang araw na rin ang nakalipas mula nang natapos ang dalawang linggong pagpapalabas ng mga pelikulang kalahok sa Metro Manila Film Festival (MMFF). Hindi na ngayon pinapalabas ang mga pelikulang di gaanong pinilahan, o yung mga pelikulang tinatawag nilang nilangaw sa takilya. Sa kabilang banda, palabas pa rin ang mga pelikulang tumabo sa takilya sa maraming mga sinehan sa loob at labas ng Metro Manila. Isang mahalagang tanong: Kapag ba pinipilahan sa takliya, maganda na ang isang pelikula?

Alam natin ang sagot sa tanong na iyan. Hindi. Pero alamin natin kung bakit.

Ayon sa mga balita, ang tatlong pinakatumabo sa takilya  ay ang Boy, Girl, Bakla, Tomboy ng Star Cinema at Viva Films, My Little Bossings ng OctoArts Films, M-Zet, APT at Kris Aquino Productions at Pagpag: Siyam na Buhay muli ng Star Cinema at Regal Films. Isa lang sa mga ito ang pinanood ko, ang Pagpag: Siyam na Buhay. Maayos-ayos naman ang pelikula, may mga nakagugulat na eksena, may mga eksenang nakatatawa. Yun nga lang, walang bago para sa panlasa kaya hindi ko gaanong irirekomenda lalo na sa mga talagang fans ng horror films. Kung gusto nyo pang malaman kung bakit, basahin ninyo ang aking movie review sa isa ko pang blog.

Girl,_Boy,_Bakla,_Tomboy

Pumunta naman tayo sa isa pang pelikulang nabanggit, ang Girl, Boy, Bakla, Tomboy. May kasaysayan ang Star Cinema sa paggawa ng de kalibreng pelikula, mapa-drama man o komedya. Nitong mga nagdaang taon, mas tumututok sila sa paggawa ng mga romantic-comedies o rom-com dahil na rin ang genre na ito ang inaantabayanan ng maraming tao na gustong kiligin mula sa mga paboritong artistang nila o kaya takbuhan panamantala ang kani-kanilang buhay upang sumaya saglit sa paglilibang. Nitong mga nagdaang taon din, isa sa mga lagi nilang ipinapalabas sa MMFF ay pelikulang komedya tampok ang ilan sa mga pinakasikat nilang artista. Sinasabing may puso ang mga komedyang ito, may mga nakakatawa talagang eksena pero may mga di masyadong patok sa panlasa. Corny kumbaga.

An Open Letter to Vic Sotto (mula sa blog ni Lourd de Veyra)

An Open Letter to Vic Sotto (mula sa blog ni Lourd de Veyra)

Ang pinakapinag-usapan naman sa mga nabanggit kong pelikula ay ang My Little Bossings nina Vic Sotto, Kris Aquino, Ryzza Mae Dizon at Bimby Yap. Bakit naman hindi ito pinag-usapan, isa na naman daw walang kakwenta-kwentang pelikula mula sa tinatawag pa man ding Prinsipe ng Komedya ang pelikulang ito. (Sa totoo lang, mas gusto kong tawaging Comedy Prince si Joey de Leon dahil ibang klaseng magpatawa ang kumpareng ito ni Bossing, na mas maikukumpara sa pagpapatawa ni Pidol, ang Comedy King, kung tutuusin.) Biruin mong nanalo pa raw ito ng 3rd Best Picture sa MMFF Awards? Ano kayang kalokohan iyon, ano? Kung ikaw ay isang magiliw na mambabasa ng mga artikulo sa internet, lao na iyong mga pinoposte sa mga social networking site, nabasa mo na siguro ang blog post ni Lourd de Veyra na naglalamang ng isang open letter para kay Vic Sotto. Anong nilalaman ng sulat niyang ito? Alamin natin.

Nanood si Lourd ng pelikulang, My Little Bossings. At ang laki ng problema nya rito. Binanggit niya ang mga nasa ibaba kasama na rin ng aking opinyon tungkol sa mga isyung kanyang binanggit.

  • “Gaano n’yo ba kabilis ginawa ito? May pakiramdam (akong) parang tatlong araw lang eh, parang minadali, or what we in our circles refer to as: PNY (“Pwede na ‘yan.”) [Maling-mali ang itinuturo kung talagang PNY ang pelikula, na kesyo kulang ang oras o abala ang mga artistang parte nito. Hindi sapat na dahilan ang mga ito. Bakit pa kayo gumawa ng pelikula? Para lamang kumita???)
  • “Hindi kami nagbayad ng P220 para bentahan ng pancit canton, tinapay, sabong panlaba, cough syrup, at kung anu-ano pang produkto ang ini-endorse ninyong dalwa ni Kris Aquino. Ganoon ba kayo ka-desperado? Hindi naman siguro.” [Hindi ba’t may commercial breaks tayo sa mga telebisyon at pelikula para sa mga ito? Ang kakapal talaga pag ilalagay pa sa mismong pelikulang pinapanood!]
  • “Bossing, heto lang talaga ang gusto kong sabihin. Ngayon ikaw ay nasa maimpluwensiyal at makapangyarihang posisyon. Kaya mong gumawa ng makubuluhan, isang pelikulang maipagmamalaki ng lahat sa punto de bista ng kultura at estetiko.” [Hindi ba’t dati pa niya dapat ito ginawa? Sukang-suka na ang mga nag-iisip na manonood ng pelikula sa mga tila walang kabuluhan niyang mga pelikula taun-taon.]
  • “Hindi ka na rin bumabata. Panahon nang gumawa ka ng pelikulang puwede mong ipagmalaki sa lahat- mula sa iyong mga magiging apo hanggang sa mga “supladong” kritiko. Minsan kasi may punto rin sila.” [Hindi lang minsan, kundi madalas.]
  • “Nasa posisyon ka nang kumuha ng mahuhusay na manunulat at director na kayang magbalanse ng komersyal na elemento at ng tinatawag na na diskurso sa kondisyong mortal. [Isang patama sa director ng pelikula nilang si Marlon River? Malamang.]
  • Tingin ko naman ay pwede kang gumawa ng pelikulang nakakaalliw at pipilihan ng buong pamilya- na hindi sinasakripisyo ang kalidad ng kwento. Ang tagal mo nang kumikita, bossing. Malaki-laki na rin ang naibigay sa’yo ng taumbayan. Oras na siguro para sila ay suklian. Magbalik ka naman. To whom much is given, much is required, ika nga ng Bibliya. [Napakalking hamon ito para kay Vic Sotto. Ang tanong ay hindi "Kaya kaya niya?" kundi "Gawin niya kaya?"]

Huling Salita

Nagpapasalamat ako kay Lourd de Veyra dahil may isang kilala sa mundo ng telebisyon at panulat ang tumayo at nagsabi sa isang higante sa larangan ng showbiz ang malaking problemang ito sa entertainment media. Taun-taon na lang kasi’y maraming mga walang kabuluhang pelikula ang inihahain sa mga mata’t kaisipan ng mga mamamayang manonood. Biruin mo, higit kumulang sa P200 ang ibinabayad ng bawat isa para lamang manood ng sine? At anong nakukuha? Mababaw o kaya hindi kapani-paniwalang istorya, kaunting luha dito, maraming corny jokes dyan, at wala o kaunting aral ang mahihita. Hindi na ba sila nagsasawa? Kaya, Bossing Vic Sotto at iba pang manggagawa ng pelikulang Pilipino, sana tablan kayo ng mga salita ni Ginoong de Veyra. Di masamang kumita, pero sana pantayan n’yo naman ang ibinabayad ng mga manonood. Kumbaga, gawin nyong sulit ang paggastos namin ng pera. Wag n’yo sana kaming lokohin at dayain sa mga ka-cute-an o kaya pagpapakilig lang ng mga artisita ninyo. Nasa posisyon kayo para magpakita hindi lamang ng magandang pelikula, kundi ng isang obra maestra sa pagbibigay ng aral, pagtaas ng moralidad o pagbusog sa kamalayan at pag-iisip ng mamamayang Pilipino.

P.S.

Apat sa walong kalahok sa MMFF ang napanood ko, at isa na nga rito ay ang Pagpag: Siyam na Buhay na nabanggit ko kanina. Ang pinakamaganda sa kanila ay ang Boy Golden, ang pelikula ni E.R. Ejercito at KC Concepcion. Wag kayong matakot panoorin ang pelikula dahil hindi ito basta-basta ginawa. Si Chito Rono ang nagdirihe nito at natitiyak kong kakaibang karanasan ang makukuha ninyo pag pinanood nyo ito. Maayos din ang 10,000 Hours na tinanghal na Best Picture sa MMFF Awards dahil sa magandang pagdirihe at kakaibang suspense at aksyon na dulot nito. Napasobra nga lang ang tagal sa gitnang bahagi nito pero isang makabuluhang pelikula pa rin naman kung tutuusin. Napanood ko rin ang prequel ng Kimmy Dora pero hindi ko ipinapayong panoorin nyo ito. Magaling si Eugene Domingo, pero walang makapagsasalba sa natitirang manipis na istorya ng kambal na kiyeme.

Movie posters ng 10,000 Hours, Boy Golden, Kimmy Dora, Pagpag: Siyam na Buhay